“ถังหลี่!”
ดวงตาของโจวเหย่แดงก่ำขึ้นในพริบตา เขาคำรามลั่น ก่อนพุ่งเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง ร่างสูงใหญ่สองเมตรราวกับวัวคลั่งที่พุ่งชนไม่เลือกหน้า!
หมัดเหล็กขนาดเท่าหม้อดินพร้อมแรงลมกระโชกฟาดลงใส่ใบหน้าด้านข้างของฮั่วถิงชวนอย่างหนักหน่วง!
เมื่อต้องเผชิญกับพละกำลังดิบเช่นนี้ ฮั่วถิงชวนไม่กล้ารับตรง ๆ
เขาปล่อยถังหลี่อย่างรวดเร็ว แล้วถอยกรูดไปด้านหลังสองก้าว
“โครม!”
หมัดของโจวเหย่ฟาดใส่ขอบแท่นซ่อมเครื่องจักรข้างตัวโดยตรง พื้นแท่นโลหะผสมหนาครึ่งศอกบุบลงเป็นรอยหมัดลึกทันที!
ฮั่วถิงชวนหรี่ตาลงเล็กน้อย แล้วเปลี่ยนแผนการต่อสู้ทันที
โจวเหย่แข็งแกร่ง พลังป้องกันสูง แต่ร่างกายเทอะทะและตั้งรับกลับได้ช้ามาก
ฮั่วถิงชวนเคลื่อนไหวราวกับเงาปีศาจสีดำ วนไปด้านหลังอย่างรวดเร็วโดยอาศัยจังหวะที่โจวเหย่โจมตีไม่ถึง
โจวเหย่ซัดหมัดติดกันสามครั้ง แต่ทั้งหมดกลับฟาดใส่อากาศว่างเปล่า
ในชั่วขณะที่แรงเก่าหมดลงและแรงใหม่ยังไม่ทันก่อตัว ฮั่วถิงชวนก็พุ่งเข้าไปประชิดอย่างฉับพลัน คว้าท่อนแขนของโจวเหย่ไว้แน่น แล้วออกแรงกระชากไปตามแรงพุ่งของอีกฝ่าย!
พร้อมกันนั้น ฮั่วถิงชวนงอเข่าราวกับหอก กระแทกเข้าที่เนื้อนุ่มบริเวณข้อพับเข่าขวาของโจวเหย่อย่างแรง!
“ตึง!”
โจวเหย่ทรุดเข่าข้างหนึ่งกระแทกพื้น แรงกระแทกทำให้พื้นคอนกรีตแตกร้าวเป็นแนวหลายเส้น
หมีตัวนี้หนังหนาเนื้อทน กัดฟันทนความเจ็บปวดไว้ได้ ก่อนรวบแขนเหล็กทั้งสองข้างเข้าหากัน หวังจะกอดฮั่วถิงชวนไว้แน่นแล้วบีบซี่โครงให้หัก!
สีหน้าของฮั่วถิงชวนเปลี่ยนไปในที่สุด
เขากดลำตัวต่ำลง แล้วฟาดศอกเหล็กหนักหน่วงใส่ซี่โครงด้านขวาของโจวเหย่อย่างโหดเหี้ยมไร้ปรานี!
“อึก!”
โจวเหย่ครางออกมาด้วยความเจ็บปวด แขนทั้งสองที่กำลังรวบเข้าหากันช้าลงไปครึ่งจังหวะ
ฮั่วถิงชวนฉวยโอกาสนั้นลุกขึ้น ก่อนเหวี่ยงแข้งเตะกวาดใส่บริเวณขมับด้านข้างของโจวเหย่อย่างแรงอีกครั้ง!