“เจ้า...” ยอดฝีมือขั้นสูงสุดแห่งพลังเลือดลมกลืนน้ำลาย ดวงตาเผยแววหวาดหวั่น
เขามองไปรอบกาย เห็นสภาพพังพินาศไปทั่ว
หัวหน้าสามคนที่อยู่ขั้นสูงสุดแห่งพลังเลือดลม บัดนี้เหลือเพียงเขาคนเดียว
ยอดฝีมือขั้นเปลี่ยนเลือดพลังครั้งที่ 3 ตั้งมากมาย ล้วนถูกเฉินสวินจัดการทีละคนด้วยหมัดเดียว ราวกับหมาป่าบุกฝูงแกะ
ไม่รู้เลยว่าคนผู้นี้เป็นมนุษย์ หรือเป็นสัตว์นอกธรรมชาติร่างมนุษย์กันแน่!
ไม่สิ ต่อให้เป็นสัตว์นอกธรรมชาติ เกรงว่าก็ยังไม่น่ากลัวถึงเพียงนี้!
“เจ้าล่วงเกินลัทธิเจ้าแม่ศักดิ์สิทธิ์ของเราแล้ว ท่านมหาปุโรหิตไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่! คอยดูเถอะ! อีกไม่นานท่านมหาปุโรหิตจะมาเยือนเมืองอำเภอไป๋หยุน ถึงตอนนั้นเจ้าจบเห่แน่!”
เฉินสวินชะงักฝีเท้า ทว่าสายตายังคงเย็นชา
“เกรงว่าเจ้าคงไม่มีโอกาสได้เห็นแล้ว”
เสียงของเขาต่ำจนถึงขีดสุด
ชั่วขณะถัดมา เขาก็เตรียมลงมือ
หัวหน้าขั้นสูงสุดแห่งพลังเลือดลมเบิกตาวูบไหว ก่อนจะโยนดาบทิ้งอย่างกะทันหัน แล้วใช้วิชาตัวเบาหนีไปทันที!
เฉินสวินมองหัวหน้าคนนั้นที่กำลังหนีห่างออกไป ความเย็นชาในดวงตาค่อย ๆ จางลง
เขาไม่ได้ไล่ตาม
แม้แต่จะมองอีกฝ่ายให้มากสักครั้งก็ยังไม่ทำ
เขาทรุดนั่งลงกับพื้นทันที
ในดวงตาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและอ่อนแรงที่ปิดบังไม่มิด ดังคำนั้นที่อีกฝ่ายพูด เขาอยู่ในสภาพใกล้หมดแรงมานานแล้ว!
ก่อนหน้านี้เขาถึงไม่คิดจัดการยอดฝีมือขั้นสูงสุดแห่งพลังเลือดลมโดยตรง แต่หันไปต่อกรกับคนที่อยู่ขั้นเปลี่ยนเลือดพลังครั้งที่ 3 ก่อน
สำหรับเขา คนเหล่านี้ฆ่าได้ง่ายกว่า!