ระบบเริ่มรายงานตามขั้นตอน «โฮสต์ เด็กทั้งสี่คนในโลกนี้ช่วยให้ได้คะแนนรวม 400 คะแนน คะแนนทั้งหมดมี 910 คะแนน หักค่าของที่ซื้อไปแล้ว เหลือคะแนนรวม 790 คะแนน»
«อืม ได้»
กู้เจียวเจียวตอบรับอย่างไม่ลังเล
«งั้นเราไปกันเถอะ โลกหน้าคืออะไร?»
ระบบที่ปกติพูดจ้อเสียจนแทบอยากเล่าให้จบในคราวเดียวกลับชะงักไปเล็กน้อย ทำท่าเหมือนอยากพูดแต่ก็ไม่พูด แววตาฉายความรู้สึกผิดขึ้นมา
«…ไปถึงแล้วก็รู้เอง ตอนนี้ยังไม่บอกหรอก ขออุบไว้ก่อน ถึงตอนนั้นเธอก็จะรู้เอง»
«ได้» กู้เจียวเจียวไม่ซักไซ้ ก้าวไปข้างหน้า แสงสีขาวแผ่กว้างใต้เท้าเธอ ก่อนจะค่อย ๆ รวมตัวเข้าหากัน
แสงสีขาววาบผ่านไป กู้เจียวเจียวก็ลืมตาขึ้น
สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือห้องชุดขนาดกลาง มีห้องนอนหนึ่งห้องกับห้องนั่งเล่นหนึ่งห้อง
เสื้อผ้ากองอยู่บนโซฟา เครื่องสำอางกระจายเต็มโต๊ะไปครึ่งหนึ่ง ประตูตู้เสื้อผ้าเปิดแง้ม ภายในแขวนเสื้อผ้าแน่นขนัด สีสันฉูดฉาด เสื้อแดงจับคู่กับเขียว ลายเสือดาวเบียดกับลายดอกไม้ ราวกับชั้นวางของในตลาดค้าส่งที่ถูกคนรื้อค้นจนเละตอนลดล้างสต๊อก
กู้เจียวเจียวยืนอยู่กลางห้อง คิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ