ชายหนุ่มมีใบหน้าธรรมดา ไม่ถึงกับหล่อ แต่ก็ไม่ได้ขี้เหร่ เป็นหน้าตาแบบที่กวาดตามองคนในฝูงชนแล้วคงเจอคนหน้าตาแบบนี้ได้เป็นกำ
“นักศึกษากู้เจียวเจียว ผะ...ผมชื่ออู๋เฟยเชา ปีนี้อายุ 20 โสดครับ”
เขายื่นช่อดอกไม้ไปข้างหน้าอีกนิด
“ผมชอบคุณมาก คุณเป็นแฟนผมได้ไหมครับ?”
「โฮสต์ เขาเป็นน้องชายลูกพี่ลูกน้องของนางเอก สามีที่ชอบทำร้ายร่างกายของเจ้าของร่างเดิมในเนื้อเรื่องต้นฉบับ」
ระบบโผล่ออกมาได้จังหวะพอดี
「อ้อ~ ก็ไอ้ตัวไม่เอาถ่านนี่เองเหรอ? ไม่นึกว่าจะโผล่มาเร็วขนาดนี้」
「น่าจะเป็นเพราะการปรากฏตัวของโฮสต์ทำให้นางเอกรู้สึกถูกคุกคามแล้ว」
「อืม ในเมื่อนางจะหาเรื่อง ข้าก็ไม่อาจปล่อยให้นางสมใจนัก อย่างน้อยก็ต้องทำให้อึดอัดบ้าง เจ้าว่าจริงไหม?」
「ฮึฮึฮึ ข้ารอดูอยู่นะ」
กู้เจียวเจียวแค่นหัวเราะ ไม่รับช่อดอกไม้ แล้วกวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังพิจารณาสิ่งของที่ต้องประเมินราคา
“คนที่ชอบฉันมีตั้งเยอะแยะ”
“นายเป็นใครถึงมาบอกว่าชอบฉัน?”
“คู่ควรเหรอ?”
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงไม่เร่งไม่ร้อน
“รายได้รวมทั้งบ้านนายเดือนละเท่าไร?”
“มีบริษัทกี่แห่ง? คนรับใช้กี่คน? ทรัพย์สินในบ้านมีเท่าไร...”
ทุกครั้งที่เธอเอ่ยถาม ใบหน้าของอู๋เฟยเชาก็คล้ำลงไปอีกระดับ กู้เจียวเจียวเอียงศีรษะเล็กน้อย
“อ้อ～ ที่แท้ก็ไม่มีอะไรเลยสินะ? คางคกยังคิดจะขึ้นสวรรค์ ใครให้ความกล้านายมา ใครให้ใจถึงขนาดนี้?”
เธอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มไปไม่ถึงดวงตา