ขึ้นรถแล้ว ลุงหลี่ไม่ต้องรอให้สั่ง ก็ขับตรงไปทางสำนักงานกิจการพลเรือนทันที
ระหว่างทางทั้งสองแทบไม่ได้พูดอะไรกัน เผยอวิ๋นหวยเอนพิงเบาะ มือวางอยู่บนเข่า ปลายนิ้วถูแหวนวงใหม่ที่เพิ่งสวมอยู่เบา ๆ ซ้ำไปซ้ำมา
เมื่อถึงสำนักงานกิจการพลเรือน ทั้งเข้าแถว กรอกเอกสาร ถ่ายรูป และประทับตรา ใช้เวลาไปทั้งหมดราว 20 นาที
ตอนออกมา ในมือเผยอวิ๋นหวยมีสมุดทะเบียนสีแดงเพิ่มมาสองเล่ม หน้าที่เปิดอยู่เป็นภาพคู่ที่เขาโอบไหล่กู้เจียวเจียวไว้ เธอเอียงศีรษะซบไหล่เขา ส่วนมุมปากของเขาก็ยกขึ้นจนเก็บอาการแทบไม่อยู่
เขาลูบภาพถ่ายหน้านั้น ปิดสมุดลงแล้วเก็บเข้ากระเป๋าด้านในสูทอย่างดี จากนั้นตบเบา ๆ เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะไม่หล่นออกมา
เขาหันไปมองกู้เจียวเจียว
“ที่รัก กลับบ้านกัน”
กู้เจียวเจียวพยักหน้า “อืม”
「โฮสต์ ถ้าลั่วจือยวนรู้ว่าเผยอวิ๋นหวยจดทะเบียนกับคุณแล้ว คงได้บ้าแน่」
ระบบโผล่ขึ้นมาพูดประโยคหนึ่ง
กู้เจียวเจียวเอนพิงเบาะ เอียงหน้ามองทิวทัศน์ริมถนนที่ไหลผ่าน น้ำเสียงไม่เปลี่ยนแปลงนัก
「หึ กลัวก็แต่เธอไม่บ้าน่ะสิ ไม่อย่างนั้นฉันยังไม่รู้เลยว่าจะลงมือกับเธอยังไง」
พอกลับถึงบ้าน เผยอวิ๋นหวยปิดประตูตามหลัง แล้วขยับเข้ามาหาพร้อมอธิบายไปด้วย
“ที่รัก เพื่อให้คุณปู่คุณย่าฝั่งนั้นยอมใจอ่อน ตั้งแต่วันนี้เรามาพยายามมีลูกกันเถอะ”
พูดจบก็รีบก้มลงจูบเธอทันที
「คุณภาพอสุจิของพระเอกในโลกนี้ต่ำมาก แทบไม่มีทางตั้งครรภ์ตามธรรมชาติได้」