ระบบเงียบไปหนึ่งวินาที ก่อนตอบว่า「……ตามเนื้อเรื่องเดิม เธอมีโอกาสสูงที่จะอยู่ในรายชื่อ」
กู้เจียวเจียวหยิบเสื้อสีชมพูสะท้อนแสงตัวหนึ่งจากโซฟาขึ้นมาดูอยู่สองวินาที ก่อนโยนทิ้งไว้ข้าง ๆ
“ได้ งั้นพรุ่งนี้ฉันจะไปทักทายดอกบัวขาวคนนั้นก่อน”
「อีกอย่าง โฮสต์จำไว้นะ ภารกิจของเราคือพิชิตใจพระเอก แล้วพาเขาลงจากเขา」
กู้เจียวเจียวเอนหลังพิงโซฟา เงยหน้ามองเพดาน แล้วนิ่งเงียบไปพักใหญ่
“……เด็กน่าสงสารที่ถูกแม่เลี้ยงรังแก พ่อเลี้ยงคอยวางแผนเล่นงาน ตอนอายุสิบขวบก็เสียแม่ไป กว่าจะพลิกชีวิตได้ก็ตอนอายุสิบแปด ในที่สุดก็ฝ่าฟันจนได้ดี แล้วหนีไปบำเพ็ญพรตบนเขาเพื่อหาความสงบ——”
“ตอนนี้ฉันต้องไปลากเขาออกมาจากบนเขางั้นเหรอ?”
「ก็ประมาณนั้น」
“……เจ้าระบบ แน่ใจนะว่านี่ไม่ใช่ภารกิจชั่วร้าย?”
「โฮสต์ ภารกิจไม่มีคำว่าชั่วร้ายหรือไม่ชั่วร้าย พระเอกของทุกโลกต่างก็ไม่มีความสุข ชีวิตของพวกเขาเปลี่ยนไปก็เพราะคุณมาถึง แม้ตอนนี้คุณจะจำอะไรไม่ค่อยได้ แต่ฉันบอกคุณได้เลยว่าพระเอกทั้งหลายมีความสุขมาก」
กู้เจียวเจียวครุ่นคิด ก่อนพยักหน้า
“พูดถูก ไม่มีปัญหา พวกคุณก็หาฉันไม่เจอแล้วเหมือนกัน”
「ใช่ ๆ」
เมื่อวางสาย สิ่งแรกที่เธอทำคือเปลี่ยนเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์
เสียงเพลงดีเจของเจ้าของร่างเดิมชวนปวดหัวเหลือเกิน พอดังขึ้นมาก็เหมือนมีคนขับรถขุดดินอยู่ข้างหู
เธอเลือกอยู่นาน สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นท่วงทำนองเบา ๆ อย่างน้อยก็เรียบร้อยกว่าเพลงแนวผับแบบเดิมตั้งไม่รู้กี่เท่า
เปลี่ยนเสร็จแล้ว เธอก็ลุกขึ้น ถอดเสื้อผ้าของเจ้าของร่างเดิมออกทีละชิ้น ยัดใส่ถุงกระสอบใบใหญ่หลายใบ แล้วลากไปวางไว้หน้าประตู ให้แม่บ้านทำความสะอาดจัดการต่อ