ซ่งเค่อหนิงได้รับข้อความจากลู่จืออวี้ ใจก็สงบลงเล็กน้อย
เจ้าของร่างเดิมลืมลู่จืออวี้ ลืมเรื่องคืนนั้นที่โรงแรม แถมยังกลายเป็นคนละคนกับเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง
จากคนคลั่งรัก ขยันขันแข็ง และซื่อสัตย์ต่อแฟนหนุ่มอย่างหมดใจ กลายเป็นคนที่ต่างจากนางร้ายในนิยายต้นฉบับราวฟ้ากับเหว
เธอวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะกลาง เอนหลังพิงหมอนบนโซฟา มองเจ้าหนูน้อยถีบขาอยู่ในตะกร้าใส่เด็ก แล้วก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เธอลองนึกถึงเนื้อเรื่องในนิยายต้นฉบับอย่างละเอียด ตอนนี้เผิงรุ่ยตรวจพบว่าตั้งครรภ์แล้ว ทั้งยังไม่ได้เป็นโรคกระเพาะ ความสัมพันธ์กับเจียงถิงอันก็กำลังกลับมาดีขึ้น
ตอนเผิงรุ่ยเอาของมาเยี่ยมหลังคลอด ยังเล่าให้เธอฟังว่าแม่สามีพอรู้ว่าตั้งครรภ์ก็ทำตัวเว่อร์ยิ่งกว่าตอนเตรียมมีลูกเสียอีก
อีกฝ่ายทำซุปมาส่งถึงออฟฟิศด้วยตัวเองทุกวัน คอยกำชับให้กินข้าวให้ตรงเวลา แม้เผิงรุ่ยจะรู้ว่าแม่สามีทำดีกับเธอเพราะอยากได้หลานก็ตาม
ตอนนั้นซ่งเค่อหนิงตอบว่า “ถึงเขาจะดีกับเธอเพราะลูก แต่ยังไงก็ดีกับเธออยู่ดีนั่นแหละ”
เผิงรุ่ยพยักหน้า “ไม่มีใครดีกับเราโดยไม่มีเหตุผลหรอก ขอแค่จุดประสงค์หลักเป็นเรื่องดีก็พอ”
แต่เรื่องที่ซ่งเค่อหนิงคนเดิมความจำเสื่อม ทำให้ซ่งเค่อหนิงอดคิดลึกลงไปอีกไม่ได้
นี่หมายความว่าความทรงจำของตัวละครในหนังสือเปลี่ยนแปลงได้
แต่ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นสิ
เธอจำกฎของแพลตฟอร์มนิยายมะเขือเทศได้ หลังนิยายจบแล้ว นักเขียนจะแก้เนื้อหาครั้งใหญ่ไม่ได้ ทำได้แค่แก้คำผิดหรือปรับประโยคที่อ่านไม่ลื่นเท่านั้น
ส่วนแก่นสำคัญอย่างการวางตัวละครและทิศทางเนื้อเรื่อง ห้ามเปลี่ยนแปลงมากนัก
ถ้านิยายต้นฉบับจบไปแล้ว โลกนี้ก็ควรดำเนินไปตามเนื้อเรื่องที่จบแล้วสิ แล้วจะเกิดกรณีที่ความทรงจำของตัวละครถูกแก้ไขเป็นวงกว้างได้ยังไง
เว้นแต่ว่าโลกนี้ไม่ได้ถูกแก้ไขหลังนิยายจบ แต่มีปฏิกิริยาลูกโซ่บางอย่างเริ่มต้นขึ้นทันทีที่เธอทะลุเข้ามา
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงเรื่องที่น่ากลัวยิ่งกว่า ถ้าต่อไปเมิ่งหนานซีปรากฏตัวขึ้น ผู้หญิงที่เป็นคู่แท้ของลู่จืออวี้ในนิยายต้นฉบับ
ความทรงจำของลู่จืออวี้กับคนอื่น ๆ จะถูกปรับกลับไปด้วยหรือเปล่า