ซ่งเค่อหนิงปรับอารมณ์ให้สงบ ก่อนเปิดคอมพิวเตอร์เตรียมพิมพ์ใบขนถ่ายสินค้าในช่วงบ่าย
ระบบจัดการคลังสินค้าเปิดขึ้นอย่างรวดเร็ว นับตั้งแต่ลู่จืออวี้อัปเกรดระบบให้ครั้งก่อน ก็ไม่เคยค้างหรือหมุนติ้วอีกเลย
เธอเปิดรายการใบรับสินค้าเข้าคลัง วันนี้ช่วงบ่ายมีสินค้าหลายคันรถต้องรับเข้าคลัง
หนึ่งในนั้นคือมะยมจีนกับมะกอกที่ส่งมาจากเจียหยาง ผู้รับสินค้าคือร้านชาชื่อดังแบบเครือข่ายรายใหญ่ที่เธอดูแลอยู่—ต่งฉาฉา
เธอเปิดใบรับสินค้า กำลังจะกดพิมพ์ เมาส์ก็ชะงักค้างกลางอากาศทันที คิ้วขมวดแน่น
ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่เข้าทำงาน เธอก็อ่าน “ระเบียบการจัดการความปลอดภัยสินค้าเกษตร” ของบริษัทอย่างละเอียดแล้ว
หน้า 3 ข้อ 3 ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ในบัญชีสินค้าเกษตรที่มีความเสี่ยงสูงด้านสารตกค้าง มะยมจีนกับมะกอกต่างก็อยู่ในรายชื่อ และกำกับไว้ชัดแจ้งว่า ห้ามจัดซื้อและห้ามรับเข้าคลัง
เธอจำได้แม่น ตอนนั้นยังถ่ายภาพบัญชีรายชื่อนี้เก็บไว้เป็นพิเศษ เผื่อวันหลังจะได้ตรวจสอบตอนออกใบงาน
ซ่งเค่อหนิงเปิดอัลบั้มรูปในโทรศัพท์ไล่ดู และพบภาพนั้นจริง ๆ คำว่า “มะยมจีน” กับ “มะกอก” เด่นชัดอยู่ตรงหน้า พร้อมข้อความห้ามจัดซื้อและห้ามรับเข้าคลัง อ่านแล้วเข้าใจได้ทันที
“พี่หยางหมิ่น” เธอจ้องใบสั่งซื้อบนหน้าจอแล้วถามขึ้น “มะยมจีนกับมะกอกไม่ใช่สินค้าเกษตรที่มีความเสี่ยงสูงด้านสารตกค้างเหรอ?”
“ระเบียบบริษัทเขียนชัดว่าห้ามจัดซื้อและห้ามรับเข้าคลัง แล้วทำไมฝ่ายจัดซื้อยังจัดให้ขนถ่ายสินค้าเข้าคลังและส่งออกไปอีก?”
หยางหมิ่นกำลังจัดแฟ้มเอกสาร พอได้ยินก็วางแฟ้มแล้วขยับเข้ามาดูหน้าจอ
เธอตรวจสอบชื่อสินค้าอย่างละเอียด ก่อนขมวดคิ้วเช่นกัน “จริงด้วย ลองดูช่องหมายเหตุสิ ลูกค้าฝากซื้อ หรือซัพพลายเชนของเราซื้อเอง?”
ซ่งเค่อหนิงเพ่งดูหมายเหตุ “เขียนว่าลูกค้าต่งฉาฉาฝากซื้อ ไม่ใช่ของที่ซัพพลายเชนเราซื้อเองค่ะ”
“ฝากซื้อก็แค่ให้เราช่วยถ่ายสินค้าไปส่งคลังแต่ละพื้นที่ เรื่องนี้ไม่ชอบมาพากลนะ” หยางหมิ่นเตือน
“ลองถามฝ่ายจัดซื้อดูก่อนว่าเรื่องเป็นยังไง แล้วจดชื่อคนประสานงานธุรกิจไว้ด้วย เผื่อเกิดเรื่องขึ้นมาทีหลังจะได้รู้ว่าใครรับผิดชอบ”