ภายในศาลาอุ่นเงียบงันชั่วขณะ
ถ่านไฟส่งเสียงดังกริบๆ แสงไฟส่องต้องใบหน้าซูชิงหนานสว่างมืดไม่แน่นอน
ถังได่ได่จ้องมองเขานานแล้ว จู่ๆ ก็ลุกขึ้นยืน เดินไปตรงหน้าเขา
"พี่ซู ยื่นมือมา"
เสียงของนางจริงจังมาก ใบหน้าน้อยๆ เต็มไปด้วยความเอาจริงเอาจัง
ซูชิงหนานมองนางแวบหนึ่ง ยื่นมือซ้ายออกไปตามคำพูด
ถังได่ได่จับข้อมือเขา ใช้นิ้วสามนิ้วจับลงบนข้อมือ หลับตาลง
ท่าทางการจับชีพจรของนางตั้งใจมาก ขมวดคิ้วเล็กน้อย ราวกับกำลังฟังเสียงอันละเอียดอ่อนยิ่ง
อิ๋งเยวี่ยกลั้นหายใจ มองภาพนี้อยู่
นางอยากรู้คำตอบ
อยากรู้ว่าพิษบนตัวซูชิงหนานนั้นหายไปได้อย่างไรกันแน่
ยิ่งอยากรู้... ว่าเขายังซ่อนความลับไว้มากแค่ไหน
เวลาผ่านไปทีละน้อย
คิ้วของถังได่ได่ยิ่งขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ
นิ้วที่จับชีพจรค่อยๆ ออกแรง ปลายนิ้วเปล่งแสงสีเขียวอ่อนๆ
นั่นคือเคล็ดวิชาจับชีพจรเฉพาะของตระกูลถัง สามารถหยั่งลึกลงไปในเส้นชีพจร รับรู้การเปลี่ยนแปลงอันละเอียดอ่อนทั้งปวง
ครู่หนึ่ง นางลืมตาขึ้น
ดวงตาคู่นั้นที่มักเฉลียวฉลาดปราดเปรื่อง ณ บัดนี้เต็มไปด้วยความตกตะลึงที่ไม่อาจเชื่อได้
"จ... จริงๆ แล้วก็หายแล้ว..."
เสียงของนางสั่นเครือเล็กน้อย "ไม่เหลือแม้แต่น้อย... หายไปอย่างสิ้นเชิง..."
นางปล่อยมือ ถอยหลังหนึ่งก้าว มองซูชิงหนานราวกับมองสัตว์ประหลาด
"เป็นไปไม่ได้..."
นางพึมพำกับตัวเอง "อาจารย์กับข้าศึกษามาหลายปี ลองวิธีแก้ถึงสามร้อยยี่สิบเจ็ดวิธี ถึงกับวิธีใช้พิษแก้พิษก็ทำได้เพียงประคองไว้เท่านั้น... จะมีใครสามารถภายในไม่กี่วัน กำจัดพิษหมื่นวิบัติมิรู้ดับได้หมดสิ้นได้อย่างไร..."
นางเงยหน้าขึ้นทันใด จ้องซูชิงหนานเขม็ง: "พี่ซู เจ้าทำได้อย่างไรกันแน่?!"
ซูชิงหนานหดมือกลับ พูดน้ำเสียงเรียบเฉย: "เพียงอาศัยแรงของผู้อื่นเท่านั้น"
"อาศัยแรงของผู้อื่น?"