หุ้นมูลค่าสามพันล้าน ขายไปแค่หนึ่งพันล้าน นี่ไม่ใช่โดนหลอกฟันยับหรอกหรือ?
หุ้นชุดนี้เป็นสิ่งที่พ่อแม่ของเฉินลั่วทิ้งไว้ให้ เดิมทีคิดเป็นสัดส่วนถึง 42 เปอร์เซ็นต์ของกลุ่มบริษัทเฉิน
ตลอดหกปี สัดส่วนหุ้นลดจาก 42 เปอร์เซ็นต์เหลือ 17 เปอร์เซ็นต์
เดิมหุ้นชุดนี้มีมูลค่ากว่าเจ็ดพันล้าน ตอนนี้กลับเหลือแค่สามพันล้าน
การเติบโตของกลุ่มบริษัทจำเป็นต้องระดมทุน สัดส่วนหุ้นลดลงก็พอเข้าใจได้ แต่มูลค่าไม่เพิ่มขึ้นก็ช่างเถอะ นี่กลับดิ่งลงอย่างหนัก แบบนี้พูดยังไงก็ไม่ขึ้น
เฉินเจี้ยนอัน ลุงใหญ่ของเฉินลั่ว อาศัยการลงทุนเป็นข้ออ้าง ขาดทุนเงินไปมหาศาล ต่อหน้าคนอื่นทำเหมือนขาดทุน แต่เบื้องหลังเงินที่เสียไปก็แค่ย้ายจากกระเป๋าหนึ่งไปเข้ากระเป๋าอีกใบของเฉินเจี้ยนอันเท่านั้น
ตอนวันสิ้นโลกมาถึงในชาติก่อน เฉินลั่วเพิ่งอายุยี่สิบเอ็ดปี เป็นแค่เด็กหนุ่มที่ยังไม่ประสีประสา แม้ตอนนั้นจะรู้ตัวทัน แต่ก็สู้จิ้งจอกเฒ่าอย่างเฉินเจี้ยนอันไม่ได้ จึงหลุดพ้นจากการควบคุมของเฉินเจี้ยนอันไม่ได้
หลังได้กลับมาเกิดใหม่ เฉินลั่วก็ยังขายหุ้นชุดนี้ในราคาปกติได้ยาก เพราะมีข้อตกลงว่าเฉินเจี้ยนอันซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีสิทธิ์ซื้อหุ้นของเฉินลั่วก่อน
เฉินเจี้ยนอันไม่ซื้อ เฉินลั่วถึงจะขายให้คนอื่นได้
ทันทีที่เฉินลั่วเผยท่าทีว่าจะขายหุ้น เฉินเจี้ยนอันต้องถ่วงเวลาแน่นอน จากนั้นก็จะพยายามกดราคาอย่างเต็มที่ พอถึงมือเฉินลั่วอาจเหลือเงินไม่ถึงหนึ่งพันล้าน
แถมยังต้องเสียเวลาไปอีกมาก
แม้จะเหลือเวลาเกือบหนึ่งเดือนก่อนวันสิ้นโลก เฉินลั่วก็เอาเวลาไปเสียกับเรื่องนี้ไม่ได้
ไม่มีเงิน ใครจะขายของให้คุณ?
เฉินลั่วไม่มีเวลามัวเสียคำพูดกับเฉินเจี้ยนอัน จึงไปหาคุณชายผู้มีอิทธิพลล้นฟ้า ยกหุ้นมูลค่าสามพันล้านให้ในราคาถูก ขายเพียงหนึ่งพันล้าน โดยมีเงื่อนไขว่าต้องได้เงินในวันรุ่งขึ้น
ทำแบบนี้เท่ากับชักหมาป่าเข้าบ้าน
สำหรับคุณชายที่มีเบื้องหลังใหญ่โต การตอบตกลงเฉินลั่วไม่มีทางขาดทุน อย่างน้อยก็ทำกำไรจากการซื้อขายครั้งนี้ได้หนึ่งพันล้าน
พอเฉินเจี้ยนอันรู้ข่าวนี้ จะไม่โมโหจนเสียสติได้อย่างไร?
เฉินเจี้ยนอันพูดผ่านโทรศัพท์ว่า “มาที่กลุ่มบริษัทสักครั้ง เราคุยกันต่อหน้า”
เฉินลั่วไม่อยากพบเฉินเจี้ยนอัน แต่ก็ยังตอบตกลง ไม่อย่างนั้นในเดือนนี้เขาคงไม่ได้อยู่อย่างสงบแน่
……
“เฉินลั่ว ถ้านายถูกข่มขู่อยู่ก็กะพริบตาสักที”
เฉินเจี้ยนอันทำท่าราวกับปวดใจอย่างแสนสาหัสต่อหน้าเฉินลั่ว
เขาปวดใจจริง ๆ ถ้าปล่อยให้จัดการต่ออีกสักหลายปี เขาก็ทำให้เฉินลั่วต้องออกจากบริษัทโดยไม่มีทรัพย์สินติดตัวได้แล้ว แต่ตอนนี้เฉินลั่วกลับขายหุ้นทิ้งไปเสียอย่างนั้น
เรื่องนี้ไม่เป็นไปตามข้อตกลงก็จริง แต่ข้อตกลงจะมีความหมายอะไรกับคนบางคน?
เฉินลั่วแสดงความเคารพต่อผู้ใหญ่ทางสีหน้า แต่ในใจกลับพลุ่งพล่านด้วยจิตสังหาร
หกปีก่อน พ่อแม่ของเขาประสบอุบัติเหตุเพราะเบรกขัดข้อง คนที่วางแผนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ก็คือเฉินเจี้ยนอัน
ลุงใหญ่ของเขา ลุงแท้ ๆ ของเขา
เรื่องนี้เฉินเฟย ลูกชายของเฉินเจี้ยนอัน เป็นคนพูดด้วยปากตัวเองหลังวันสิ้นโลก
เฉินลั่วยิ้ม “ลุงครับ ไม่มีใครข่มขู่ผมหรอก ผมรู้สึกว่าราคาหมูจะพุ่งขึ้นอีกระลอก กิโลละครึ่งร้อยไม่ใช่เรื่องฝัน ถ้าเป็นอย่างนั้น หมูที่ผมใช้เงินหนึ่งพันล้านกักตุนไว้ก็จะมีมูลค่าถึงห้าพันล้าน”
“ไม่สิ กล้าให้มากกว่านั้นอีก กิโลละหนึ่งร้อยก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”
เฉินลั่วไม่ได้โกหก หลังวันสิ้นโลกแล้ว จะยังใช้เงินซื้ออาหารได้อีกหรือ?
กิโลละหนึ่งแสนยังต้องดูว่าจะมีใครยอมขายให้หรือเปล่า
เฉินเจี้ยนอันฟังเฉินลั่วพูดแล้วอ้าปากค้าง มองเฉินลั่วอย่างไม่อยากเชื่อ นี่มันคนสมองทึบชัด ๆ!
ฝันแบบนี้ก็กล้าฝันด้วยหรือ?
เมื่อก่อนนายไม่ได้โง่ขนาดนี้นี่นา
หลังหายตกตะลึง เฉินเจี้ยนอันก็ยิ้ม เฉินลั่วอาจไม่ใช่คนฉลาดเป็นเลิศ แต่ก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดนี้
เฉินเจี้ยนอันพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงใจว่า “เสี่ยวลั่ว นายดูสิ ขายให้ฉันสักหนึ่งพันห้าร้อยล้านดีไหม?”
เฉินลั่วยักไหล่ “ขอโทษครับลุง ผมขายให้คนอื่นไปแล้ว สัญญาก็เซ็นเรียบร้อย จะให้ไปซื้อคืนจากคุณชายคนนั้นคงเป็นไปไม่ได้แล้วมั้งครับ”
เฉินเจี้ยนอันขมวดคิ้ว คุณชายคนนั้นมีเบื้องหลังใหญ่โต ทั้งยังรับมือยาก จะหวังซื้อคืนในราคาเดิมได้อย่างไร ถ้าอยากซื้อกลับมาโดยไม่ยอมเสียเงินก้อนโต ก็อย่าหวังเลย
เฉินลั่วกำลังยุ่งอยู่ โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เฉินลั่วเผยสีหน้าขอโทษ เดินไปริมหน้าต่างแล้วรับสาย พอเห็นชื่อที่บันทึกไว้ ใจเขาก็เต้นวูบ หรือว่าจะเป็น…?
เสียงหญิงสาววัยเยาว์ดังมาจากโทรศัพท์
“คุณเฉินคะ สุนัขพันธุ์จีนขนสีดำที่คุณฝากให้เราตามหา ตัวที่มีหูข้างหนึ่งขาด ตอนนี้พอมีเบาะแสแล้วค่ะ เราส่งรูปให้คุณแล้ว รบกวนช่วยยืนยันว่าใช่ตัวที่คุณทำหายหรือเปล่าคะ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลมหายใจของเฉินลั่วก็ถี่กระชั้นขึ้นทันที
หลังวันสิ้นโลก มีคนว่างจัดคนหนึ่งจัดอันดับผู้มีพลังพิเศษในแต่ละสายขึ้นมา
อันดับหนึ่งของสายมิติ แน่นอนว่าคือเฉินลั่ว
อันดับหนึ่งของสายไฟ คือหญิงระเบิดเปลววิญญาณผู้มีฉายาว่ากุหลาบสีเลือด
ส่วนอันดับหนึ่งของสายฟ้า กลับเป็นสุนัขที่ถูกเรียกว่าราชันสายฟ้า...
มนุษย์มีทั้งคนที่กลายเป็นซอมบี้และคนที่วิวัฒนาการจนได้พลังพิเศษ ส่วนพืชกับสัตว์ก็เช่นกัน หากไม่ได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตซอมบี้ ก็มีโอกาสได้รับพลังพิเศษ
เพียงแต่โดยทั่วไปแล้ว สัตว์มีพรสวรรค์ด้อยกว่ามนุษย์ แต่ก็มีข้อยกเว้น อย่างราชันสายฟ้าตัวนี้
มันเป็นสุนัขที่ไม่กลายเป็นซอมบี้ เนื้อสุนัขสด ๆ แบบนี้ คนที่คิดจะกินมันมีไม่น้อยเลย
แต่ไม่มีใครทำสำเร็จ นอกจากเฉินลั่ว ทุกคนล้วนถูกลงโทษอย่างสาสม
มันจึงได้ฉายาราชันสายฟ้ามา
ควงเหลย ผู้มีพลังพิเศษสายฟ้าอันดับสองไม่พอใจอย่างมาก นับสุนัขเข้าไปด้วยหมายความว่ายังไง?
ให้ตายสิ ฉันยังสู้สุนัขตัวหนึ่งไม่ได้อีกหรือ
ต่อมาข้อเท็จจริงก็พิสูจน์ว่า เขาสู้สุนัขตัวหนึ่งไม่ได้จริง ๆ
ราชันสายฟ้าเป็นสุนัขไร้เจ้าของ เฉินลั่วได้ยินมาว่าก่อนวันสิ้นโลก มีคนเคยเห็นสุนัขสีดำหูขาดอยู่ที่ร้านเนื้อสุนัขแห่งหนึ่งในมหานคร ดูเหมือนจะเป็นราชันสายฟ้า
หลังกลับมาเกิดใหม่ เฉินลั่วก็ใส่ใจเรื่องนี้ทันที เขาจ้างคนให้ช่วยตามหา ถ้าหาพบจะให้หนึ่งล้าน
รางวัลนี้ไม่น้อยไปกว่าที่ผู้อำนวยการโรงเรียนบางคนให้ไว้เพื่อตามหาสุนัขแสนรักเลย
เฉินลั่วรีบเปิดดูโทรศัพท์ อีกฝ่ายส่งรูปมาให้จริง ๆ ในรูปเป็นสุนัขพันธุ์จีนสีดำ สีหน้าดูอ่อนระโหย ดวงตาเผยแววเศร้าสร้อย
รูม่านตาของเฉินลั่วหดลง ในฐานะคนที่ลอบโจมตีราชันสายฟ้าหลายครั้งกว่าจะจับมันได้ ทั้งยังเป็นคนลงมือเชือดและกินมัน เฉินลั่วคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี
ช่วยไม่ได้ เฉินลั่วอยากกินเนื้อสุนัขเหลือเกิน
หลังกินเข้าไปแล้วเฉินลั่วก็เสียใจ เพราะไม่มีเครื่องปรุง ทั้งยังไม่มีฝีมือทำอาหาร เขาจึงทำได้แค่ต้มในน้ำเดือดแล้วใส่เกลือลงไปนิดหน่อย...
รสชาตินั่น หอมฉิบหาย...
ดูจากรูปร่างของสุนัขสีดำในรูปแล้ว มันคือราชันสายฟ้าแน่นอน หูซ้ายที่ขาดไปยิ่งเป็นหลักฐานชัดเจน
เฉินลั่วอดยิ้มไม่ได้ ราชันสายฟ้าเอ๋ย ชาตินี้เราไม่ขาดอาหารแล้ว มาอยู่เป็นเพื่อนกันไหม?
ฉันรับรองว่าจะดูแลนายอย่างดี มีของอร่อยให้กิน มีเครื่องดื่มดี ๆ ให้ดื่ม
รอก่อนนะ พี่ชายคนนี้จะไปช่วยนายเดี๋ยวนี้ หวังว่านายจะยอมรับพี่ชายคนนี้เป็นเจ้าของ