ภายใต้วันสิ้นโลก มนุษย์อ่อนแอ แทบไม่มีทางต่อกรกับสิ่งลี้ลับได้
วิธีที่ดีที่สุดของมนุษย์ก็คือการหลบหนี
แต่ถ้าไม่มีผู้จัดลำดับสายรับรู้คอยช่วยนำทางในการหลบหนี ก็ไม่ต่างจากแมลงวันไร้หัวที่บินว่อนอย่างไร้ทิศทาง
พลาดเพียงนิดเดียวก็อาจเผชิญหน้ากับสิ่งลี้ลับที่แข็งแกร่ง จนทั้งทีมต้องตายกันหมด
พวกเขาหนีออกมาจากเซี่ยงไฮ้ เดิมทีมีผู้จัดลำดับอยู่เจ็ดคน แต่ในบรรดาคนทั้งเจ็ดไม่มีใครเป็นผู้จัดลำดับสายรับรู้คอยช่วยเหลือ จึงมักเผชิญหน้ากับสิ่งลี้ลับอยู่บ่อยครั้ง
สุดท้ายก็ทำได้เพียงสู้กับสิ่งลี้ลับหรือไม่ก็หนี แต่ไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็ล้วนทำให้มีคนล้มตายจำนวนมาก
นี่คือเหตุผลว่าทำไมตอนนี้พวกเขาจึงเหลือคนอยู่เพียงสามสี่ร้อยคน
แต่เมื่อได้ยินคำพูดของหลินซิ่วเมื่อครู่ พวกเขาก็คิดว่าหลินซิ่วน่าจะเป็นผู้จัดลำดับที่รับรู้ถึงสิ่งลี้ลับ คล้ายกับผู้ชี้นำทาง
ผู้จัดลำดับสายรับรู้แบบนี้แม้จะไม่มีพลังต่อสู้เท่าไร แต่สำหรับขบวนรถแล้ว เรียกได้ว่าสำคัญอย่างยิ่ง
อย่างไรก็ตาม หลินซิ่วไม่ได้ไว้ใจชายวัยกลางคนตรงหน้าอย่างเต็มที่
ภายใต้วันสิ้นโลก ใจคนยากแท้หยั่งถึง
อีกฝ่ายหนีออกมาจากเซี่ยงไฮ้ พร้อมพาคนมากกว่าสามร้อยคนและผู้จัดลำดับอีกสามคน กำลังขนาดนี้ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนก็เป็นพลังที่ไม่ควรมองข้าม
ส่วนเรื่องที่ว่าอีกฝ่ายจะขึ้นมาแล้วกลับกลายเป็นเจ้าของ หลินซิ่วไม่ได้กังวลมากนัก
เมื่อขึ้นมาบนรถไฟสวรรค์ ก็เท่ากับเข้ามาในอาณาเขตของเขาแล้ว ไม่ต้องพูดถึงการกักตัวพวกเขาไว้แล้วฆ่าทิ้ง