รวมกับน้ำมันที่ได้จากการแปรสภาพรถไฟก่อนหน้านี้แล้ว ก็เพียงพอให้ใช้ต่อไปได้อีกราวครึ่งปี
ที่ทำให้หลินซิ่วดีใจยิ่งกว่าคือเฟอร์นิเจอร์กับวัสดุก่อสร้าง ทั้งแผ่นเตียง โต๊ะเก้าอี้ ตู้เสื้อผ้า ม่าน กระจก สี ไม้ และอุปกรณ์โลหะต่าง ๆ...
ทยอยขนขึ้นรถไฟทีละตู้ ๆ กองเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ งานตกแต่งที่ทำค้างไว้ครึ่งทางเพราะขาดวัสดุ คราวนี้ก็มีของครบเสียที
คืนนั้น รถไฟจอดพักอยู่นอกเมืองเล็ก
ในตู้รถมิติเวลาสิบตู้ท้ายขบวน วัสดุชุดใหม่ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ
ส่วนหลินซิ่วยืนอยู่หัวรถ มองไปทางเมืองประกายดาวทางทิศเหนือ สายลมยามค่ำคืนพัดชายเสื้อของเขาพลิ้วไหว
เวลาผ่านไปวันครึ่ง แทบจะขนของทุกอย่างที่คนในเมืองเล็กขนออกมาได้หมดแล้ว
แม้แต่เหล็กเส้นในอาคารบางแห่งก็ยังถูกรื้อออกมาแล้วขนกลับไปด้วย
รุ่งเช้าวันถัดมา หลินซิ่วยืนอยู่หัวรถ ในการรับรู้ความลึกลับของเขา มีกลิ่นอายอันคุ้นเคยและอันตรายอีกสายหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามาจากทิศตะวันออกเฉียงเหนืออย่างรวดเร็ว
ระดับสาม
ความลึกลับระดับสามอีกแล้ว
เขารู้ว่าถึงเวลาต้องไปแล้ว แม้ตอนนี้จะมีพลังมากพอที่จะสังหารความลึกลับระดับสามได้อย่างง่ายดายก็ตาม
แต่การฆ่าความลึกลับระดับสามสักตัว รถไฟต้องสิ้นเปลืองพลังความเย็นไปมหาศาล ผลตอบแทนกับสิ่งที่ต้องเสียไปไม่คุ้มกันเลย
ในเมื่อยังไม่รู้ว่าจะได้พบสถานที่ที่มีพลังความเย็นอีกเมื่อไร ก็อย่าเพิ่งใช้พลังอย่างสิ้นเปลืองจะดีกว่า
ถ้าวันหนึ่งต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ แต่กลับใช้พลังจนหมดไปก่อน แบบนั้นคงแย่แน่