“ดูจากร่องรอยในที่เกิดเหตุ ที่นี่เกิดการปะทะกันขึ้นจริง และดูท่าจะไม่ใช่เรื่องเล็ก แต่คนล่ะ? ไปไหนกันหมด?”
ตำรวจชราอีกนายก็มีสีหน้าเคร่งเครียดไม่ต่างกัน
เขาทำงานสายนี้มานานกว่ายี่สิบปี เคยเห็นทั้งที่เกิดเหตุฆาตกรรมและเหตุทะเลาะวิวาทหมู่ แต่สถานการณ์เช่นตรงหน้านี้ เพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรก
ไม่มีคราบเลือด ไม่มีศพ ไม่มีหลักฐานโดยตรงใด ๆ ที่ยืนยันได้ว่าเคยเกิดเหตุร้ายแรงขึ้นที่นี่
มีเพียงเศษหินเขียวกระจัดกระจายเต็มพื้น ซากกระบี่ไม้ท้อที่หักเป็นท่อน และผงบางอย่างที่ไม่อาจบอกได้ว่ามาจากไหน
“เหล่าจาง ท่านคิดว่าอย่างไร?” ตำรวจหนุ่มเงยหน้าถาม
ตำรวจชราไม่ตอบ เพียงย่อตัวลง หยิบผงสีเทาขาวบนพื้นขึ้นมาหยิบคลึงเล็กน้อย แล้วยื่นเข้าไปดมใกล้ปลายจมูก
ไม่มีกลิ่นคาวเลือด ไม่มีกลิ่นไหม้ มีเพียงกลิ่นประหลาดที่ยากจะอธิบาย คล้ายขี้เถ้าธูปเก่าผสมกับฝุ่นดิน
“ตรวจสอบกล้องวงจรปิด” ตำรวจชราเอ่ยเสียงหนักแน่น
ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่เทคนิคก็พบชุดกล้องวงจรปิดเก่าแก่ชุดหนึ่งภายในสำนัก
อุปกรณ์เก่ามาก ภาพก็ไม่ค่อยชัด แต่ยังพอใช้งานได้
ตำรวจหลายนายเบียดกันอยู่ในห้องข้างที่เจ้าสำนักใช้รับแขกเป็นปกติ จ้องภาพที่กำลังกะพริบอยู่บนหน้าจอ
แรกเริ่มทุกอย่างเป็นปกติ
ศิษย์หนุ่มสองคนกำลังกวาดลานหน้าประตูสำนัก คนหนึ่งถึงกับหาวออกมา ดูท่าจะง่วงอยู่ไม่น้อย
แล้วภาพก็พลันกะพริบวูบ
เงาร่างสีขาวปรากฏขึ้นกลางอากาศตรงปลายสุดของบันไดหิน