เรียนไม่จบก็ออกไปทำงาน แล้วจะยัดปืนเอเคให้ฉันทำไม?

ตอนที่ 10 ลาออกจากเรียนไปทำงาน แล้วจะเอาเอเคมาให้ฉันทำไม?

7 นาที· 1.6K คำ

มื้อกลางวันดีกว่าที่คิดไว้เยอะ

อาหารมีให้เลือกหลากหลาย อาหารหลักไม่ได้มีแค่ข้าว ยังมีหมั่นโถวกับของกินที่ทำจากแป้งด้วย

สามอย่างกับน้ำแกงหนึ่งอย่าง

มีทั้งเนื้อสองอย่างกับผักหนึ่งอย่าง ได้ยินว่าพ่อครัวมาจากในประเทศ แถมยังมีใบรับรองพ่อครัวระดับสองด้วย

ตอนเช้าก็แทบไม่ได้กินอะไร มื้อกลางวันเหยาผิงอันกับเหลียวซิ่วเจี๋ยและคนอื่น ๆ เลยจัดกันเต็มที่

ทั้งสิบคนในกลุ่มนั่งรวมกัน

ระหว่างกินข้าว จูฉู่หมิงก็แนะนำหัวหน้าของอีกสองทีมให้รู้จัก

คนหนึ่งชื่อไฉเส้าหมิง มีหน้าที่เหมือนกับพวกเขา แต่ในทีมมีเพื่อนร่วมชาติสี่คนกับลูกจ้างท้องถิ่นอีกหกคน ส่วนอีกคนชื่อเหลียงจวิ้น ทีมของเขามีสมาชิกจำนวนเท่ากัน

พูดอีกอย่างก็คือ โรงงานเครื่องจักรแห่งนี้มีทั้งหมดสามทีม และทีมของเหยาผิงอันมีสมาชิกน้อยที่สุด

แต่ทีมของพวกเขาไม่มีลูกจ้างท้องถิ่น สมาชิกจึงเป็นพวกเดียวกันทั้งหมด

หลังกินมื้อกลางวันเสร็จ

พวกสมาชิกใหม่ที่เพิ่งมาถึงต่างกลับไปพักที่หอพัก

เหยาผิงอันไม่รู้สึกว่าต้องปรับเวลานอน แต่คนอื่น ๆ ทำไม่ได้ รวมถึงเหลียวซิ่วเจี๋ยด้วย

เข้าไปในหอพักได้ไม่ถึงสองนาที ก็มีเสียงกรนเบา ๆ ดังขึ้น พอหันไปดูก็เห็นว่าเหลียวซิ่วเจี๋ยหลับไปแล้วจริง ๆ

เหยาผิงอันไม่มีอะไรทำ จึงนั่งอยู่สักพัก ก่อนจะใช้เงินซื้อแว่นครอบตาอีกอันจากชั้นวางอุปกรณ์แล้ววางไว้ข้างเตียงเหลียวซิ่วเจี๋ย จากนั้นก็ซื้อปืนพกต่อสู้เอ็มเคยี่สิบสามขนาด .45 พร้อมซองปืนแบบชักเร็ว แม็กกาซีนสำรอง กระสุนหลายร้อยนัด บุหรี่หยุนเยียนแบบซองนุ่มหลายสิบซอง และไฟแช็กกันลมแบบใช้แล้วทิ้งหนึ่งกล่อง

ปืนพกต่อสู้เอ็มเคยี่สิบสาม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป