สิ้นเสียงพูด กระสุนปืนใหญ่สองนัดก็ตกลงในฐานทัพ เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นสองครั้ง เศษสะเก็ดระเบิด ฝุ่นควัน และเศษหินปลิวกระจาย ทุกคนจึงย่อตัวลงต่ำกว่าเดิม
เถียนโหย่วเหวยยกกล้องส่องทางไกลมองไปยังแท่นปืนกลที่เงียบเสียงลงในระยะไกล แล้วเห็นศัตรูติดอาวุธหลายคนกำลังลากพลปืนหลัก พลบรรจุกระสุน และพลปืนสำรองลงจากรถ
“ทำได้ดีมาก ผิงอัน! คอยจับตาดูต่อไป ว่าแต่จัดการปืนครกทางนั้นได้ไหม?”
“หัวหน้า ปืนกระบอกนี้อานุภาพต่ำเกินไป ปืนครกซ่อนอยู่หลังรถ ต้องใช้ปืนกลต่อสู้อากาศยานครับ”
เพิ่งตอบจบ ปืนกลอเนกประสงค์เกาพื้นสู่อากาศบนดาดฟ้าก็เปิดฉากยิง ตูม ตูม ตูม... เสียงดังสนั่นจนหูอื้อดังต่อเนื่องกัน พื้นดินด้านหลังขบวนรถที่กำลังพุ่งตรงเข้ามาหาฐานทัพเกิดควันสองสายพุ่งขึ้นเป็นแนวตรง แล้วเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ตูม ตูม ตูม... ปัง ปัง ปัง... บึ้ม!
ในที่สุด ปืนกลอเนกประสงค์เกาพื้นสู่อากาศขนาด 14.5 มม. ก็ยิงถูกคันนั้น กระสุนขนาดใหญ่ฉีกตัวรถเป็นชิ้น ๆ กระสุนส่องวิถีที่ยิงแทรกมาทุกสองนัดยังเจาะถังน้ำมันได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะจุดน้ำมันเบนซินข้างในให้ระเบิด
ทันใดนั้น แสงไฟจากแรงระเบิดก็สว่างวาบขึ้นและเสียงดังสนั่นกว่าเดิม ในสายตาของทุกคนมีละอองเลือดระเบิดกระจาย พร้อมวัตถุทรงกระบอกสองชิ้นที่บิดเบี้ยวจนเป็นเกลียวกระเด็นออกไป
นี่คือผลจากกระสุนปืนใหญ่ที่ระเบิดต่อเนื่องกัน
ปืนครกสองกระบอกถูกปืนกลอเนกประสงค์เกาพื้นสู่อากาศทำลาย ทุกคนในฐานทัพต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เหยาผิงอันจับตาแท่นปืนกลเคพีวีมาตลอด ตอนพลปืนคนใหม่เพิ่งปีนขึ้นไป เขาก็ตัดสินใจเหนี่ยวไกทันที ปัง! เสียงปืนดังขึ้น พลปืนที่โผล่หัวออกมาหงายหลังตกจากรถไป