ทั้งสองเพิ่งจะพบหน้ากัน
ฉีหลินไม่เคยแสดงสีหน้าดี ๆ ใส่เขาเลยสักครั้ง ทั้งเอาแต่เมินเฉยไม่ยอมสนใจ
คิดไม่ถึงเลยว่านางจะมีด้านที่ต่ำต้อยขนาดนี้
แต่ยิ่งคิด เฉินฮวาก็ยิ่งรู้สึกโกรธ ทำไมจะทำหน้าตาเย็นชาใส่เขาแต่เพียงผู้เดียว!
"แค่เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์? มีความมั่นใจแค่เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ก็กล้าที่จะรักษาน้องสาวฉันงั้นเหรอ พูดเล่นกับฉันหรือเปล่า?" ซวีเหมียวเหมียวพูดอย่างดูถูก
"ใช่ พ่อ แม่ พวกท่านไม่กลัวหรือว่าแม่นี่จะรักษาน้องสามตาย?" สวีลี่ลี่พูดประชดประชันต่อ: "ฉันเริ่มสงสัยอย่างมากว่าน้องสามกลายเป็นแบบนี้ ก็เพราะผู้หญิงคนนี้ทำไว้!"
"ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง แต่ยังจะอ้างตัวว่าเป็นหมอเทพ!"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของฉีหลินก็ยิ่งมืดมนลงโดยสิ้นเชิง
แท้จริงแล้วสำหรับอาการป่วยของสวีเฉียนเฉียนนางค่อนข้างมั่นใจเป็นอย่างมาก
แต่คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายเรื่องราวจะกลายเป็นแบบนี้
ดังนั้นเมื่อถูกด่าทอก็ไม่กล้าที่จะโต้เถียง เพียงแค่กัดฟันแน่น แล้วพูดอย่างมุ่งมั่น: "ลุงซวี ป้าเฉิน ได้โปรดให้โอกาสฉันอีกครั้งหนึ่งเถอะนะคะ ได้ไหม?"
"เสี่ยวฉี ฉันรู้ว่านายตั้งใจจริงที่จะรักษาโรคของเฉียนเฉียน แต่บางเรื่องถ้าดันทุรังไปมันก็..."
เศรษฐีซวีรู้จักกับพ่อของฉีหลิน ดังนั้นจึงพูดอย่างนุ่มนวล
แต่ความหมายมันชัดเจนอยู่แล้ว
หวังเสี่ยวหมานก็พูดอย่างลำบากใจเช่นกัน: "เสี่ยวฉี ร่างกายของเฉียนเฉียนทนการถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ไหวแล้ว พูดกันตามตรง ถ้าฉายังไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย พวกเราก็ไม่ค่อยวางใจที่จะให้ฉารักษาเฉียนเฉียนหรอก"
เฉินฮวาเลิกคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย แล้วมองไปทางฉีหลิน
เขาพูดมาถึงขนาดนี้แล้ว
นางคงจะยอมแพ้ไปแล้วใช่ไหม?
แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ
ฉีหลินกลับพูดอย่างยืนหยัดเป็นอย่างยิ่ง: "ไม่ ฉันเป็นหมอ เนื่องจากตอนแรกฉันพูดไว้ว่าจะรักษาเฉียนเฉียนให้หาย แล้วฉันก็ต้องพูดแล้วทำได้ ตอนนี้เหลือเพียงก้าวสุดท้ายแล้ว ฉันไม่มีทางยอมแพ้เฉียนเฉียนเด็ดขาด"
"ได้โปรดให้ฉันลองอีกครั้งหนึ่งเถอะนะคะ!"
ความยืนหยัดของนาง
ทำให้เฉินฮวารู้สึกแปลกใจไม่น้อย
กระทั่งรู้สึกชื่นชมความสามารถในการรับมือกับแรงกดดันของนางอีกด้วย
"เสี่ยวฉี เนื่องจากแกพูดขนาดนี้ ก็ให้แกได้ลองอีกครั้งหนึ่งก็แล้วกัน ถ้ายังไม่ได้ผล ก็คงเป็นชะตากรรมของเฉียนเฉียนมาถึงจุดจบแล้ว จะไปโทษแกก็ไม่ได้"
เศรษฐีซวีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ถอนหายใจออกมา
สวีเฉียนเฉียนคือลูกสาวคนเล็กที่เขารักมากที่สุด แล้วเขาจะทนเห็นลูกสาวของตัวเองจากไปแบบนี้ได้อย่างไร
พูดตามตรง ในใจเขายังคงมีความหวังอยู่บ้าง
เผื่อว่าจะเกิดปาฏิหาริย์ขึ้นจริง ๆ ล่ะ?
"พ่อ! น้องสามเป็นแบบนี้ พ่อยังจะให้ผู้หญิงคนนี้มาทำอะไรน้องสามอีกหรือ!"
"ไม่ได้ ฉันจะไม่มีทางยอมให้น้องสามของฉันถูกนางเอามาเป็นหนูทดลอง เอาเข็มแทงไปแทงมาอย่างเด็ดขาด ฉันไม่ยอม!"
ซวีเหมียวเหมียวกับสวีลี่ลี่ไม่ยอมอย่างเด็ดขาด
แต่เศรษฐีซวีกลับตะคอก: "พวกแกสองคนหุบปากซะ! ฉันจะทำอะไรยังไง ยังไม่ถึงตาพวกแกมาชี้แนะ!"
เมื่อเห็นพ่อโกรธ
ทั้งสองคนก็รีบหุบปากทันที ไม่กล้าพูดอะไรอีก
"เสี่ยวฉี ชีวิตของเฉียนเฉียน ก็ฝากไว้กับแกแล้ว!"
จากนั้นเศรษฐีซวีก็หันไปมองฉีหลิน แล้วพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"ขอบคุณลุงซวีที่ยังไว้ใจฉัน!" ฉีหลินพยักหน้าอย่างตื้นตัน ความรู้สึกในใจหนักอึ้ง ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ชีวิตความตายของสวีเฉียนเฉียนก็ถูกส่งมอบมาอยู่ในมือของนางโดยสมบูรณ์แล้ว!
"ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็ต้องรักษาเฉียนเฉียนให้หายให้ได้!"
ฉีหลินกัดฟัน สร้างความมั่นใจให้กับตัวเองในใจ
จากนั้น
นางก็หยิบชุดเข็มเงินออกมาจากกระเป๋า
"นี่จะฝังเข็มหรือ?" เฉินฮวาคิดในใจเมื่อเห็นท่าทีของนาง เขาก็อยากจะดูเหมือนกันว่าฉีหลินจะรักษาคนให้หายได้อย่างไร
เพราะในสายตาเขา
สวีเฉียนเฉียนที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ใกล้จะตายเต็มที แทบจะก้าวเท้าข้างหนึ่งเข้าไปในประตูวิญญาณแล้ว
ถ้าไม่มีฝีมือจริง ๆ ไม่เพียงแต่จะดึงคนกลับมาจากประตูวิญญาณไม่ได้ กลับจะยิ่งผลักไสให้นางเข้าไปอีก
เรียกได้ว่าชีวิตความตาย ล้วนอยู่ในมือของฉีหลินแล้ว
แน่นอน
ไม่เกินความคาดหมายของเฉินฮวา ฉีหลินพยุงสวีเฉียนเฉียนที่เหมือนหลับเหมือนตื่นให้ลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็เตรียมที่จะแทงเข็มลงบนศีรษะของนาง
"นึกว่าเป็นวิธีใหม่ที่ไหน ที่แท้ก็แค่นี้เองนี่นา!" ซวีเหมียวเหมียวที่อยู่ข้าง ๆ พึมพำเสียงเบา
"ฉันว่า น้องสามก็ถูกนางแทงเข็มจนกลายเป็นแบบนี้แหละ!" สวีลี่ลี่พูดจบก็ถูกเศรษฐีซวีจ้องเขม็งจนหดคอ รีบหุบปากทันที
เสียงของพวกเธอถึงจะไม่ดังนัก
แต่ฉีหลินก็ได้ยินชัดเจน
นางสูดหายใจเข้าลึก ๆ ตอนนี้กำลังแบกรับแรงกดดันอยู่
ไม่นานนัก
ฉีหลินก็ทำตามขั้นตอนการรักษาที่เตรียมไว้ล่วงหน้า แทงเข็มเงินทีละเล่มลงบนตัวของสวีเฉียนเฉียน
ประมาณห้านาทีผ่านไป
"เกือบได้แล้ว ขอแค่เข็มสุดท้ายไม่มีปัญหา อาการของเฉียนเฉียนก็จะมีทางกลับมา!"
ตอนนี้ฉีหลินเหงื่อแตกเต็มหน้าแล้ว
ภายในไม่กี่นาที
นางไม่รู้เลยว่าต้องใช้พลังงานไปมากแค่ไหน
ทั้งต้องแบกรับแรงกดดัน ในขณะเดียวกันก็ยังต้องแทงเข็มให้สวีเฉียนเฉียน และห้ามผิดพลาดแม้แต่ก้าวเดียว
หากพลาดเพียงเล็กน้อย เรื่องก็จะไม่มีทางหันกลับมาได้อีก!
"เข็มสุดท้าย จุดอินถัง"
ฉีหลินสูดหายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นก็หยิบเข็มเงินเล่มสุดท้ายขึ้นมา เตรียมที่จะแทงเข้าที่จุดอินถังของสวีเฉียนเฉียน
"เข็มนี้ห้ามแทงที่จุดอินถัง"
แต่ทว่าในขณะที่นางกำลังจะแทงเข็มสุดท้ายนี้
เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นอย่างกระทันหันข้างหลังของนาง ทำให้นางต้องหยุดมือค้างอยู่กลางอากาศ
"ตำแหน่งที่แทงเข็มไปก่อนหน้านั้นไม่มีปัญหา แต่ถ้าแกแทงเข็มนี้ลงไป ไม่เพียงแต่จะช่วยคนไม่ได้ กลับจะยิ่งทำให้คนตายคามือ!"
ฉีหลินหันกลับไป ก็เห็นเฉินฮวาที่กำลังพูดอยู่ทันที
"แกพูดบ้าอะไร!" เมื่อได้ยินเช่นนั้นสีหน้าของฉีหลินก็เย็นชาลงทันที จ้องมองเฉินฮวาด้วยสายตาเย็นชา
นี่คือวิธีการรักษาที่นางศึกษามานานกว่าครึ่งเดือน
แต่ตอนนี้กลับถูกเฉินฮวาปฏิเสธด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ
ทั้งยังมาหยุดนางในเวลาที่สำคัญขนาดนี้อีก
แล้วเฉินฮวาคิดว่าตัวเองเป็นใคร มีคุณสมบัติอะไรถึงได้มาชี้แนะที่นี่!
"ถ้าไม่เชื่อฉัน ก็ลองดูได้ แต่สุดท้ายอย่ามาว่ากันว่าฉันไม่เตือน"
เฉินฮวายักไหล่ ความหวังดีถูกมองว่าเป็นพิษ ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้างเหมือนกัน
"พ่อ! ได้ยินไหม! หนุ่มหล่อคนนี้บอกแล้วว่าเข็มนั้นแทงลงไปจะทำให้น้องสาวตาย พ่อไม่รีบไปห้ามหน่อยล่ะ!" ซวีเหมียวเหมียวตะโกนจากด้านข้าง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เศรษฐีซวีก็ขมวดคิ้วทันที
ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าเฉินฮวาเป็นใคร แต่การพูดจาแบบนี้ในเวลานี้
ก็ทำให้เขารู้สึกหวั่น ๆ ขึ้นมาเหมือนกัน
"เสี่ยวฉี พูดตามตรงเลย เข็มนี้แทงลงไปแกมั่นใจแค่ไหนว่าาจะรักษาเฉียนเฉียนหาย?"
"แปดสิบเปอร์เซ็นต์!"
ฉีหลินกัดฟันพูด
แท้จริงแล้วนางมั่นใจมากที่สุดก็แค่สามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ตอนนี้ลมยิงมาแล้วต้องยิง ฉะนั้นก็ได้แต่ฝืนพูดว่ามีความมั่นใจแปดสิบเปอร์เซ็นต์
แต่พอถูกเฉินฮวาพูดจบ
ในใจนางก็เริ่มกังวลขึ้นมาเหมือนกัน
"โอเค! เนื่องจากแกบอกว่ามีความมั่นใจแปดสิบเปอร์เซ็นต์ งั้นลุงก็เชื่อแก!" เศรษฐีซวีตัดสินใจลงไปอย่างเด็ดขาด
"วางใจได้เลยลุงซวี ฉันไม่เคยทำอะไรที่ไม่มีความมั่นใจ"
ฉีหลินจ้องเฉินฮวาเขม็ง เหมือนกำลังบอกว่าไว้ค่อยคิดบัญชีกับแกทีหลัง!
"แก หุบปากซะ!"
"ได้"
เฉินฮวายิ้มเล็กน้อย แต่ไม่นานนักสีหน้าของเขาก็เย็นชาลง
ถ้าฉีหลินแทงเข็มนั้นลงไปจริง ๆ
แล้วอาการของสวีเฉียนเฉียนจะแย่ลงถึงขีดสุด!
แต่เขาก็เตือนไปแล้ว ฉีหลินไม่เชื่อ แล้วเช่นนั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาพูดอีก ผลที่ตามมาทั้งหมดก็ให้ฉีหลินรับผิดชอบเองแล้วกัน
"ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่าไอ้หนุ่มนั่นเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงได้พูดแบบนั้น แต่ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นด้วยการกระทำว่าฉันพูดถูก!"
ฉีหลินคิดในใจ
วินาทีถัดมา
นางก็รีบแทงเข็มเงินเล่มสุดท้ายลงไปที่จุดอินถังของสวีเฉียนเฉียนทันที!
"จบแล้ว" เฉินฮวาถอนหายใจเบา ๆ
"แค๊ก ๆ ๆ!"
แต่ทว่า ในขณะที่ฉีหลินเพิ่งแทงเข็มให้สวีเฉียนเฉียนเสร็จ
นางก็เริ่มไออย่างรุนแรงขึ้นมาทันที
กระทั่งไอออกมาเป็นเลือดเต็มปาก!