หวังชงแอบดีใจอยู่ในใจ
คิดว่าอีกเดี๋ยวพี่หลินจะมาขอบคุณตัวเองยังไง
แต่ไม่คิดว่าพอเดินเข้าไปใกล้ๆ
หลินเฟิงก็ยื่นมือออกไปคว้าคอเสื้อของเขา แล้วยกเขาขึ้นมา
"พี่...พี่หลิน นี่...นี่คุณทำอะไร?"
หวังชงมีสีหน้าตกใจกลัว แต่สิ่งที่มากกว่าคือความไม่เข้าใจ!
จางปินที่อยู่ไม่ไกลก็ผุดลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว สีหน้าเต็มไปด้วยความฉงนสนเท่ห์
ฉากนี้
เห็นได้ชัดว่าทำให้ทั้งสองคนคาดไม่ถึง
"ตอนนี้ฉันอยากจะบีบคอแกให้ตายจริงๆ! ใครให้แกจัดผู้หญิงสี่คนมาให้ฉัน?"
หลินเฟิงพูดเสียงเย็น
พอหวังชงได้ยิน หัวใจก็กระตุกวูบ รีบถามออกไปโดยไม่ทันคิดว่า:
"หรือว่าพี่หลิน...ไม่...ไม่ชอบผู้หญิง?"
"ไร้สาระ! แน่นอนว่าฉันไม่..."
หลินเฟิงพูดไปก็ชะงัก
เขาโกรธจัด โยนหวังชงลงบนโซฟา แล้วพูดเสียงเย็นชา:
"แน่นอนว่าฉันชอบผู้หญิง!"
"แต่ฉันชอบแค่ผู้หญิงคนเดียว! ผู้หญิงคนนั้นก็คือเฉินอีหนัวที่แกเห็นเมื่อคืนนี้"
"และฉันเพิ่งถูกนางแบบสาวสี่คนที่แกจัดให้มาล้อมไว้ แล้วก็บังเอิญให้เฉินอีหนัวเห็นเข้า!"
"เพราะงั้น...แกว่าฉันควรฆ่าแกตอนนี้ หรือฆ่าแกตอนนี้ดี?"
พอพูดจบ
หวังชงกับจางปินสบตากัน ก็เข้าใจทันทีว่าปัญหามันอยู่ที่ตรงไหน!
เมื่อคืนนี้ หลินเฟิงแสดงท่าทีกระตือรือร้นกับคู่หมั้นของเจียงจวิ้นหลินมาก
ทั้งสองคนเลยคิดว่าหลินเฟิงชอบผู้หญิงสวยๆ ก็เลยคิดจะเอาใจ หวังจะได้สานสัมพันธ์ด้วย!
แต่ไม่คิดว่า การประจบสอพลอครั้งนี้กลับไปโดนขาม้าเข้า!
ตอนนี้
จางปินก็คว้าที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะขึ้นมา แล้วกระแทกใส่หน้าผากตัวเอง!
"ปัง!"
ในพริบตา เลือดก็ไหลอาบหน้าเต็มไปหมด
"พี่หลิน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับหัวหน้า เป็นฉันที่คิดแผนโง่ๆ เอง! พวกเราแค่อยากให้คุณสนุก แต่กลับคิดไม่ถึงว่ามันจะกลายเป็นการทำร้ายคุณ!"