แต่ในขณะนั้นเอง หลินเฟิงก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว
“นาย...ยังไม่ตาย!?”
ชายชุดดำสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
“ที่แท้ก็เป็นฝรั่งนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่ใช้ระเบิดแบบนี้ แต่ที่ข้าอยากรู้คือ ทำไมต้องฆ่าข้า? ใครส่งแกมา?”
หลินเฟิงพูดขึ้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
เขาก็แปลกใจเหมือนกัน
การกระทำของตัวเองนั้นยึดถือหลักการกำจัดให้สิ้นซากมาโดยตลอด ใครที่ควรฆ่าก็ฆ่าหมดแล้ว
แล้วใครกันที่ส่งคนมาลอบสังหารตัวเอง?
“เรื่องนี้แกไม่จำเป็นต้องรู้!”
ชายชุดดำหรี่ตาลง
เขาถอยหลังไปไม่กี่ก้าว จากนั้นก็หยิบอาวุธปืนสีดำออกมาจากกระสอบใบใหญ่ สะพายไว้บนไหล่ และกดปุ่มโดยไม่ลังเล
“วื้ม!”
ลำแสงเลเซอร์พุ่งออกจากกระบอกปืนทันที
ลำแสงเปล่งประกายสีม่วงขาว เส้นผ่านศูนย์กลางถึงสิบเซนติเมตร พุ่งทะยานไป เผาอากาศตามเส้นทางจนไหม้เกรียม!
แต่เมื่อเผชิญกับการโจมตีเช่นนี้ หลินเฟิงเพียงแค่ยื่นมือข้างหนึ่งออกมา
ลำแสงสีม่วงกระแทกลงบนฝ่ามือของหลินเฟิง แต่ไม่อาจสร้างความเสียหายใด ๆ ให้เขาได้
“ปืนเลเซอร์ ระเบิดแรงดันความร้อน...ของเล่นแกเยอะเหมือนกันนะ!”
หลินเฟิงเคลื่อนย้ายในพริบตามาที่อยู่ตรงหน้าชายชุดดำ แล้วยกมือคว้าออกไป
ชายชุดดำรูม่านตาหด มือใหญ่กวาดออกไป ปาระเบิดลูกย่อยขนาดเท่าลูกแก้วนับสิบลูกออกมา