เมืองใหญ่: บำเพ็ญเซียนสิบปี ลงเขามาก็ไร้เทียมทาน

ตอนที่ 72 ฉันก็ไม่ได้เรียกนายไป

5 นาที· 1.2K คำ

เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา หลินเฟิงเอ่ยอย่างไม่ไยดี:

"ในเมื่อรู้ว่าไม่เคารพ คราวหน้าก็ควรระวังไว้หน่อย ไม่เช่นนั้นบางทีตายไปก็ตายจริง ๆ นะ!"

ชายชราได้ฟังสีหน้าก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

แล้วมุมปากก็เผยรอยยิ้มขื่นออกมาเล็กน้อย

ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งตนเองจะถูกเด็กหนุ่มรุ่นหลังสั่งสอน!

เด็กหนุ่มผู้นี้เป็นศิษย์สำนักไหนกันแน่?

หยิ่งจริง ๆ!

เถียงกลับจนตนเองหมดอารมณ์จะโกรธเลยทีเดียว!

"ผู้อาวุโสได้รับคำชี้แนะแล้ว!"

ชายชราขั้นเทพพยักหน้าเล็กน้อย ไม่ได้โกรธแต่อย่างใด!

เพราะนี่คือกฎของวงการยุทธภพ!

ตราบใดที่มีพลัง ก็สามารถทำอะไรก็ได้ตามใจ

"ผู้อาวุโสเป็นผู้อาวุโสที่สามเฟิงไห่ของหอการค้าไป่หยุนสาขาจินหลิง ไม่ทราบว่าน้องชายชื่ออะไร?"

ชายชราขั้นเทพเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม

"หลินเฟิง!"

หลินเฟิงตอบกลับอย่างเฉยเมย

"คุณชายหลิน เรื่องเมื่อครู่เป็นความบกพร่องมารยาทของหอการค้าเรา เพื่อเป็นการขอโทษ ผมสามารถจัดห้องส่วนตัวให้พวกคุณเป็นการส่วนตัวได้ อย่างไร?"

"ได้!"

"งั้นเชิญตามผมมา!"

เฟิงไห่ถอนหายใจโล่งอก แล้วหันหลังเดินขึ้นเขาไป

เขารู้สึกว่าการพูดคุยกับหลินเฟิงมีความกดดันประหลาด ๆ อยู่อย่างหนึ่ง

ความรู้สึกแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

หลินเฟิงกำลังจะตามไป แต่กลับเห็นท่าทางมึนงงของถานเทียนหงสามคน ก็ขมวดคิ้วถาม:

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป