เมื่อเห็นภาพนั้น
สีหน้าของทุกคนที่มุงดูอยู่ต่างสูญเสียอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมด เหลือเพียงความตะลึงงัน
แม้แต่เจียงจวิ้นหลิน เฉินเฉียนซวี่ เฉินอีหนัว ต่างก็มีสีหน้าเหม่อลอย
ถานเทียนหง ไช่เหวิน เถียนปิน สามคนไม่ต้องพูดถึง ขาสั่นจนแทบจะทรุดลงกับพื้น
จบแล้ว!
จบกันจริงๆ!
คุณชายหลินไม่รู้จักคำว่ากลัวเลยหรือ?
ฆ่าคนของแก๊งพายุเมฆก็ไม่ว่าอะไร
ยังกล้าฆ่ากรรมการของหอการค้าไป่หยุนอีกหรือ?
แล้วที่ฆ่าก็ฆ่าอย่างไม่ไยดี ไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายได้อ้อนวอนขอชีวิตเลยด้วยซ้ำ
พูดว่าจะฆ่า...
ก็ฆ่าเลย?
ชั่วขณะนี้
ภายในสนามเงียบสงัดราวกับไม่มีใครมีชีวิตอยู่!
ไม่มีใครรักษาสติไว้ได้ และไม่มีใครกล้าพูดในเวลานี้ ทุกคนเงียบกริบราวกับจักจั่นในฤดูหนาว ไร้ซึ่งเสียงหายใจ
และในเวลานี้เอง
"กึ่บ!"
"กึ่บ!"
"กึ่บ!"
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมาจากไม่ไกล
เสียงนั้นเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่กลับมีจังหวะที่พิเศษ
ราวกับกำลังเคาะอยู่บนหัวใจของทุกคน ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นแทบจะหายใจไม่ออก!
ยอดฝีมือ!
นี่ต้องเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดที่คาดไม่ถึงอย่างแน่นอน!
ผู้คนในใจสั่นสะท้าน มองตามเสียงฝีเท้าไป
พบชายชราคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า!
ไม่...
ไม่ใช่ช้า!
เพียงแต่ดูเหมือนช้า!
แท้จริงแล้ว ชายชราคนนั้นเคลื่อนไหวเร็วมาก ก้าวหนึ่งก็เป็นสิบกว่าเมตร ให้ความรู้สึกเหมือนสามารถย่นระยะทางให้สั้นลงได้!
"ฟืด!"
ทุกคนสูดลมหายใจเย็นเยียบ!
ขั้นเทพ!
ต้องเป็นยอดฝีมือขั้นเทพแน่นอน!!!
เห็นได้ชัดว่า นี่คือยอดฝีมือขั้นเทพของหอการค้าไป่หยุน