หลังจากสังหารฉินเฟิงแล้ว
ฉินเทียนจู้ก็เดินมาหาหลินเฟิง ใบหน้าฉาบรอยยิ้มบางๆ กล่าวว่า
"ท่านรุ่นพี่ ท่านพอใจหรือไม่?"
"ดีทีเดียว!"
หลินเฟิงพยักหน้าเรียบๆ
เขารู้ดีว่าตอนนี้ฉินเทียนจู้ในใจต้องแค้นเขาแทบตาย แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ
ให้โอกาสไปแล้ว
หวังว่าตระกูลฉินจะรู้จักฉลาดเอง!
หากยังดันทุรังหาเรื่องตายอย่างซือถูฮ่าวนั่น ก็อย่ามาโทษเขา!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะฉินเฟิงหาเรื่องใส่ตัวเอง!
หากวันนี้เขาเป็นแค่คนธรรมดา ฉินเฟิงจะใจอ่อนปล่อยเขาและน้องสาวไปหรือ?
เห็นได้ชัดว่าไม่!
โลกใบนี้เป็นโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก!
ใครกำปั้นใหญ่คนนั้นคือกฎ ใครใจอ่อนคนนั้นตายโหง!
"ถ้าเช่นนั้น ท่านรุ่นพี่ ผมยังมีธุระบางอย่าง ขอตัวก่อนนะครับ"
ฉินเทียนจู้ยิ้ม
แล้วโบกมือ สั่งให้ลูกน้องหลายคนเคลื่อนย้ายศพของฉินเฟิงออกไป
เป็นเช่นนี้
กลุ่มคนตระกูลฉินมาก็เร็ว ไปก็เร็ว
ชั่วพริบตา
ก็หายไปจากสายตาผู้คน
"ท่านครับ ผมขอตัวก่อน!"
หยวนเทียนกังจ้องมองหลินเฟิงอย่างลึกซึ้ง แล้วก็หมุนตัวจากไป
เขาต้องรีบกลับไปรายงานเรื่องนี้ให้รองหัวหน้าสหพันธ์ฟัง!
ในเมืองจินหลิงมีนักสู้ขั้นเทพปรากฏตัว ไม่น่ากลัว!
น่ากลัวคือนักสู้ขั้นเทพคนนี้ไม่เห็นแก่กฎ มองชีวิตคนดั่งมดปลวก ความหมายมันต่างกันโดยสิ้นเชิง!