บทสนทนาง่ายๆ จบลง
หยางติ่งเทียนอดหัวเราะไม่ได้
หมอนี่มาจากไหนกันเนี่ย?
เขามองหลินเฟิง พูดอย่างดูถูก:
"ในเมื่อแกไม่มีค่าอะไรเลย แล้วแกกล้าพูดแบบนี้ได้ยังไง? ข้าเดินบนเส้นทางยุทธ..."
"ปัง!"
ยังพูดไม่ทันจบ หยางติ่งเทียนก็ปลิวออกไปอย่างไม่ทันตั้งตัว
สุดท้ายก็พุ่งชนต้นไม้สีขาวใหญ่ต้นหนึ่ง จนต้นไม้หักครึ่ง
เห็นภาพนั้น
สี่ปรมาจารย์แห่งสหพันธ์ยุทธ์ก็เบิกตากว้างเล็กน้อย
เกิดอะไรขึ้น?
ทำไมรองหัวหน้าสหพันธ์ถึงปลิวออกไปได้?
"ตุบ!"
หยางติ่งเทียนกระโดดลุกขึ้นจากพื้น เช็ดเลือดที่มุมปาก สีหน้าเคร่งเครียด
เมื่อครู่เขารู้สึกเพียงพลังภายในอันแข็งแกร่งกระแทกเข้าที่ท้อง แล้วตัวเองก็ปลิวออกไป!
"เจ้าหรือ?"
หยางติ่งเทียนมองหลินเฟิงอย่างสงสัยไม่แน่ใจ
แต่มันก็ไม่ถูก!
เมื่อครู่หลินเฟิงไม่ได้ขยับแม้แต่น้อย!
ถ้าจะให้พูดว่าขยับ ก็แค่เหมือนหายใจ เป่าลมออกมา
แค่เป่าลมก็ทำให้ข้าซึ่งเป็นนักสู้ขั้นดินระดับกลางปลิวออกไปได้?
เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!
"คำพูดเดียวกัน ข้าไม่อยากพูดซ้ำเป็นครั้งที่สอง! รีบไสหัวไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นก็อยู่ตายที่นี่ทั้งหมดเลย!!"
หลินเฟิงพูดอย่างหงุดหงิด
"อวดดี!"
จอมยุทธขั้นเซวียนปลายยศคนหนึ่งคำรามเย็นชา แล้วตรงเข้าโจมตีหลินเฟิงทันที
ท่าทางเขามั่นคง ความเร็วนั้นว่องไวมาก