เมืองใหญ่: บำเพ็ญเซียนสิบปี ลงเขามาก็ไร้เทียมทาน

ตอนที่ 53 ฉันอาจจะให้อภัยเธอได้

6 นาที· 1.3K คำ

"ผู้อาวุโส..."

มือสังหารเลือดเย็นลุกขึ้นยืน พร้อมยิ้มทักทาย

"เก่งไม่เบานะ! ทะลวงขั้นดินได้ในพริบตา ตอนนี้คงรู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งมากใช่ไหม?"

หลินเฟิงมุมปากเผยรอยยิ้มบางๆ ที่ดูเหมือนมีอะไรแฝงอยู่

มือสังหารเลือดเย็นสังเกตเห็นรอยยิ้มนั้น หัวใจพลันเย็นเฉียบ

เขามองไม่เห็นระดับพลังของหลินเฟิง แต่หลินเฟิงกลับมองความจริงของเขาออกได้ในชั่วตาเดียว!

สิ่งนี้ทำให้ความทะนงที่พองโตในใจของเขาพลันหดเย็นลงทันที!

"ไม่กล้าครับ เมื่อเทียบกับผู้อาวุโสแล้ว ผมยังห่างชั้นเกินไป!"

มือสังหารเลือดเย็นเอ่ย

"รู้ข้อนี้ก็ดีแล้ว! ไม่ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งแค่ไหน ในสายตาข้า ข้าก็ยังเป็นเพียงมดปลวก"

หลินเฟิงเอ่ยเรียบๆ

"แต่...ผู้อาวุโส ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าตัวเองแข็งแกร่งแค่ไหน ขอให้ผู้อาวุโสช่วยทดสอบให้หน่อยได้ไหม?"

มือสังหารเลือดเย็นมองหลินเฟิง สายตาแวบหนึ่งมีความคิดซ่อนเร้น

หลินเฟิงหัวเราะเย็นชา

ตบมือเดียวพุ่งมือสังหารเลือดเย็นกระเด็นออกไป

มือสังหารเลือดเย็นเช็ดเลือดที่มุมปาก แล้วลุกขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เร็วเกินไป!

เขายังไม่ทันเห็นด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายลงมืออย่างไร!

คิดว่าตัวเองทะลวงขั้นดินแล้วน่าจะสู้กับอีกฝ่ายได้บ้าง

แต่กลับไม่คิดว่าช่องว่างจะใหญ่ขนาดนี้!

นี่คือพลังของนักสู้ขั้นเทพงั้นหรือ?

"ยังอยากลองอีกไหม?"

หลินเฟิงถาม

"ผู้อาวุโส! ผมรับคำชี้แนะ!"

มือสังหารเลือดเย็นสีหน้าเต็มไปด้วยความเคารพ ยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป