คมกระบี่ทะยานสามหมื่นลี้ หนึ่งดาบเยือกเย็นจับเก้าจุ๊!
ชั่วขณะนี้
ท้องฟ้าที่มืดมิดกลับสว่างจ้าดั่งกลางวันในพริบตา!
“วูช~\”
คมกระบี่อันแหลมคมทะยานขึ้นสู่เมฆ ทะลุจันทรา แผ่กระจายไปทั่วท้องนภา!
อำมหิตสังหารแผ่ออกไป ปรับพื้นที่รอบข้างหลายร้อยเมตรให้ราบเรียบ!!!
นี่ยังเป็นฝีมือที่หลินเฟิงจงใจควบคุม
ไม่เช่นนั้น ด้วยพลังของเขาในตอนนี้ ต่อให้เมืองจินหลิงที่อยู่ไกลออกไปหลายสิบลี้ก็จะได้รับผลกระทบ!
“ปัง!”
มังกรเงินที่ก่อจากปราณวิญญาณถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย
กระบี่ยาวพุ่งผ่านไปตรงหน้าชายชราชุดดำ
ชายชราชุดดำสีหน้าเปลี่ยนทันที เกิดความหวาดกลัว ไม่มีท่าทางหัวเราะเยาะเย้ยเมื่อครู่ เหลือเพียงก้าวที่ถอยหลังจนเสียหลัก แล้วทรุดลงนั่งกับพื้น
ส่วนกระบี่เล่มนั้น
สุดท้าย กลับหยุดลงในระยะเพียงหนึ่งเซนติเมตรจากกลางหว่างคิ้วของเขา
“ถ้าไม่อยากตาย ก็จงนั่งอยู่ตรงนั้นเฉย ๆ!!!\”
หลินเฟิงยังคงหันหลังให้เขา แต่เสียงที่เย็นชากลับดังราวกับเสียงปีศาจเข้าหูของเขา ทำเอาหยาดเหงื่อเย็นไหลอาบหน้าผาก!
เป็น...เป็นไปได้ยังไง?
เขาจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!
ต่อให้เป็นเจ้าสำนักซูซานบนเขา ก็คงเท่านี้กระมัง?
ชายชราชุดดำสีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
คมกระบี่นี้
มันพลิกความเชื่อของเขาสิ้นเชิง!
ต่อให้เป็นปรมาจารย์ยุทธภพ ก็ไม่ถึงขั้นนี้แน่นอน!
เฉินอีหนัวก็ยืนนิ่งงัน
มองดูรอบข้างที่ถูกปรับให้ราบเรียบ มองดูต้นไม้เขียวขจีจำนวนนับไม่ถ้วนที่ถูกคมกระบี่บดเป็นผุยผง หัวใจของหล่อนยากจะสงบลงได้!