"ฮี่ๆๆ"
ตัวอีเห็นแก่ยิ้มอย่างมีเลศนัย ยื่นกรงเล็บแหลมคมออกมาจะคว้านหัวใจของหยางเทียนเป่า
"ไม่ดี!"
เห็นภาพนี้
บอดี้การ์ดชุดดำสองคนที่ตามหยางเทียนเป่ามาด้วยสีหน้าเปลี่ยนเป็นซีด รีบพุ่งเข้าไปช่วยทันที
พอจะดูออกว่า
บอดี้การ์ดทั้งสองคนนี้ฝีมือก็ไม่ธรรมดา ก้าวมั่นคง หมัดหนักแน่น!
ถึงจะไม่ใช่นักสู้ ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่!
แต่ทว่า
เผชิญกับการโจมตีอันดุดันของทั้งสอง
ตัวอีเห็นแก่เพียงยื่นกรงเล็บทั้งสองข้างโบกเบาๆ
"ฉึก!"
"ฉึก!"
บอดี้การ์ดทั้งสองถูกคว้านท้องทันที ร้องโหยหวนเสียงหนึ่ง ร่วงหนักลงกับพื้น เลือดไหลนองพื้น ดิ้นรนสองสามทีก็ตายคาที่
อาศัยช่วงเวลานี้
หยางเทียนเป่าก็ตั้งสติได้ทันที
มองดูตัวอีเห็นแก่อยู่ตรงหน้า สีหน้าเปลี่ยนไปทันที รีบถอยหลังเพื่อหลบ
แต่ก็สายเกินไปแล้ว!
ตัวอีเห็นแก่เพียงโบกกรงเล็บเบาๆ
"ฉึก!"
หยางเทียนเป่าร้องโหยหวน แขนซ้ายทั้งแขนถูกเฉือนขาด
ชั่วขณะนั้น
เลือดจำนวนมากพุ่งออกจากบาดแผล!
กลิ่นคาวเลือดอบอวลไปทั่วบริเวณ!
"ฟุด~"
ความเจ็บปวดจากแขนขาด ทำให้หยางเทียนเป่าสูดลมหายใจเย็นเยียบ
เขาถอยหลังเพื่อสร้างระยะ พร้อมกับใช้มือขวาลากจุดบนไหล่ตัวเองสองสามจุด เพื่อหยุดเลือดไว้ชั่วคราว!
จากนั้น
เขาถึงมองไปยังตัวอีเห็นแก่ที่ยืนจ้องเขาด้วยรอยยิ้มประหลาดอยู่ไม่ไกล ด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด
ในใจปั่นป่วนไปหมด
สะกดใจ!
ตาของเจ้าสัตว์เดรัจฉานนี่ มีความสามารถในการสะกดใจ!
เมื่อกี้ที่เขามองเข้าไปในตาของมัน จิตใจถึงได้สลายไป
"เจ้าสัตว์ปีศาจนี่ร้ายกาจจริงๆ!"