หวังชงได้ยินแล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย
หนึ่งแสนหยวน สำหรับเขาแล้วไม่ได้ถือว่าเป็นอะไร แต่สำหรับคนธรรมดาทั่วไป นี่คือเงินก้อนมหาศาล ครอบครัวหนึ่งทั้งปีอาจจะหาเงินได้ไม่ถึงจำนวนนี้ด้วยซ้ำ!
พวกเต๋าหรือพระที่เขาเคยจ้างมาก่อน เปิดราคาสูงสุดก็แค่หนึ่งหมื่นห้าพันเท่านั้น!
"หนุ่มน้อย นายแน่ใจนะว่าจะจัดการเรื่องนี้ได้? ถ้าทำได้ เงินไม่ใช่ปัญหา! แต่ถ้ากล้าหลอกฉัน..."
"บอกตรงๆ เลยนะ ฉันจะบี้คนแบบนายให้ตาย ก็ง่ายเหมือนบี้มดตัวหนึ่ง"
หวังชงพูดเสียงเรียบ
"วางใจได้ ฉันจะไม่หลอกนาย! และต่อให้ฉันหลอกนาย นายก็ทำอะไรฉันไม่ได้"
หลินเฟิงรู้ว่าหวังชงต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ
แต่แค่นั้นสำหรับคนธรรมดา สำหรับเขาแล้ว มันก็แค่เรื่องขี้หมูขี้หมา
"หึ... กล้าดี!"
หวังชงได้ยินแล้วอดหัวเราะไม่ได้
เขานานแล้วที่ไม่ได้เจอหนุ่มคนไหนที่กล้าไม่แยแสเขาขนาดนี้!
"งั้นก็อย่างนั้น! ไปที่หน้างานกัน"
หวังชงหันหลังเดินไปทางรถฮัมเมอร์คันหนึ่ง
"ไม่ต้องไปที่หน้างาน!"
หลินเฟิงส่ายหน้า ใช้เงินไม่กี่หยวนที่มีติดตัวซื้อพู่กัน หมึก กระดาษ และแท่งหมึกที่ถูกที่สุดจากตลาด
จากนั้นก็ใช้พู่กันเขียนตัวอักษรสองสามตัวลงบนกระดาษอย่างไม่ใส่ใจ แล้วยื่นให้หวังชง
หวังชงมองกระดาษที่เต็มไปด้วยลายเส้นเหมือนยันต์วิญญาณบนมือ สีหน้าฉงนเล็กน้อย จากนั้นก็ทำหน้าบึ้งพูดว่า
"นายอย่าบอกฉันนะว่า เอากระดาษแผ่นนี้ไปแขวนก็จัดการได้ทุกอย่าง?"
"ใช่! นายทายถูกแล้ว กลับไปแล้วเอากระดาษแผ่นนี้ไปแขวนไว้ที่หน้าประตูหน้างาน จำไว้ ต้องทำที่กันฝนกันขโมยให้ดี อย่าให้มันเสีย! แขวนไว้สักพักก็ไม่มีอะไรแล้ว!"
หลินเฟิงพูดเสียงเรียบ
นี่ไม่ใช่กระดาษธรรมดา บนนั้นมีอักขระเวทที่เขาใช้พลังปราณเป็นน้ำหมึกเขียนไว้ ถ้าตัวอีเห็นมันไม่โง่จนเกินไป พอเห็นอักขระเวทนี้แล้วต้องจากไปแน่นอน
แน่นอน ถ้าตัวอีเห็นมันโง่จนไม่กลัวตาย ดันจะบุกเข้างานล่ะก็ นั่นก็คือการหาความตายใส่ตัว!