"ไม่...เป็นไปไม่ได้!"
อาต๋าร้องออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ
กระสุนจะสะท้อนกลับไปได้ยังไง?
ช่างประหลาดเกินไป!
"ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้! ฉันบอกแล้วว่าแกไม่ควรมาหาเรื่องฉัน!"
"แต่แกไม่ฟัง กลับอวยพรให้ฉันโชคดีอีก?"
"แกนี่มันวัวบินขึ้นฟ้า โม้จนลอยได้เลย"
หลินเฟิงโยนร่างอาต๋าลงกับพื้น พูดเสียงเรียบ
ภายในเวลาแค่นิดเดียว
เขาบดกระดูกของอาต๋าแตกหมดแล้ว เหลือเพียงกระดูกคอและกะโหลกศีรษะ
นี่ก็เพราะนักสู้มีร่างกายแข็งแกร่ง
ถ้าเป็นคนธรรมดา
คงเจ็บจนสลบไปแล้ว
ถึงอย่างนั้น อาต๋าก็เจ็บจนทรุดลงกับพื้น หายใจหอบเหนื่อย เจ็บจนพูดไม่ออก
ในขณะนั้นเอง
"ลูกชาย พ่อโทรมาแล้ว ลูกชาย พ่อโทรมาแล้ว..."
เสียงเรียกเข้าดังมาจากตัวอาต๋า
เขาพยายามขยับตัวจะรับสาย แต่เพราะกระดูกแขนทั้งสองข้างถูกบดจนแหลก เลยขยับไม่ได้เลย
"ฉันช่วยเอง!"
หลินเฟิงหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าอาต๋า
ชื่อผู้โทรคือ ท่านซือถู!
เมื่อรับสาย
"เป็นยังไงบ้าง? เรื่องเรียบร้อยหรือยัง?"
น้ำเสียงที่ฟังดูสุภาพเรียบร้อยดังมาจากปลายสาย
"แกคือซือถูฮ่าวใช่ไหม? คนที่แกส่งมามันไม่ได้เรื่องเลย! โง่กันเป็นแถว"
หลินเฟิงพูดเสียงเรียบ
ฝ่ายตรงข้ามได้ยินแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง
ในขณะนั้นเอง
"ท่านซือถู ช่วยผมด้วย ช่วยผมด้วย! คนคนนี้เป็นนักสู้ขั้นเซวียน ผมกับอาจิ่วจับมือกันก็ยังสู้ไม่ได้ อาจิ่วถูกเขาฆ่าแล้ว!"