พอได้ยินคำพูดของหลงอ้าวเทียน
คนในที่นั้นต่างก็หดตาหดใจ ไม่อาจสงบใจลงได้
โดยเฉพาะเย่ฟาน
ยิ่งอิจฉาขึ้นไปอีกขั้น!
ถึงจะเป็นเขา ก็เป็นได้แค่เพียงผู้สมัครเป็นผู้พิทักษ์กฎเท่านั้น ต่อไปจะได้เป็นผู้พิทักษ์กฎหรือไม่ก็ยังไม่รู้!
แต่ตอนนี้
หลินเฟิงแค่เอ่ยปากเพียงคำเดียว ก็จะได้เข้าไปอยู่ในหน่วยผู้พิทักษ์กฎทันที เป็นผู้พิทักษ์กฎคนหนึ่ง!
ช่างน่าอิจฉา น่าหมั่นไส้เหลือเกิน!
แต่ใครจะไปคิดว่าหลินเฟิงกลับปฏิเสธไปตรง ๆ พูดเสียงเรียบ ๆ ว่า
“ผมไม่อยากเป็นผู้พิทักษ์กฎอะไรนั่นหรอก ผมขอแค่ระเบิดวิญญาณหนึ่งร้อยลูกเท่านั้น!”
คำพูดนี้เพิ่งจะหลุดออกไป
ภายในสถานที่ก็เงียบลงทันที
ทุกคนต่างแสดงสีหน้าสุดคาดไม่ถึง
หลงอ้าวเทียนหรี่ตาลง คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า
“หลินเฟิง คุณอาจจะยังไม่รู้ว่าการเป็นผู้พิทักษ์กฎหมายความว่าอย่างไร! มันหมายความว่าต่อไปคุณจะทำอะไรในต้าเซี่ย ได้รับสิทธิพิเศษเป็นกรณีพิเศษ หลายสิ่งหลายอย่างจะไม่ถูกจำกัด!”
“ผมขอแค่สิ่งที่ผมควรได้ ที่เหลือผมไม่ต้องการ! และไม่อยากเข้าร่วมหน่วยผู้พิทักษ์กฎอะไรด้วย”
หลินเฟิงพูดย้ำอีกครั้ง
หลงอ้าวเทียนได้ยินดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็จางหายไป พูดเสียงนิ่งว่า
“ระเบิดวิญญาณหนึ่งร้อยลูก ไม่มี และก็เป็นไปไม่ได้! ถ้าอยากได้ก็ไปหาหวังเยว่เซวียนเอาเอาเองสิ!”
“จะเล่นแบบนี้กับฉันเหรอ?”