ในป่าเขา
ณ จุดที่พื้นดินค่อนข้างราบเรียบแห่งหนึ่ง
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์จากสำนักใหญ่ในวงการยุทธภพหยุนชวนยืนล้อมเป็นวงกลม สีหน้าครุ่นคิดจ้องมองไปที่สนามรบตรงกลาง
ตรงกลางสนามรบ
มีผู้แข็งแกร่งขั้นถัดไปขั้นแรกสองคนนำกลุ่มนักสู้ขั้นดินเหนือขีดสุดกว่าสิบคนกำลังล้อมโจมตีสัตว์ร้ายที่ไม่รู้จักตัวหนึ่ง
สัตว์ร้ายตัวนั้นทั้งตัวดำสนิท รูปร่างคล้ายเสือและเสือดาว ความยาวลำตัวถึงสี่ถึงห้าเมตร และทั่วทั้งร่างกายยังแผ่หมอกดำจางๆ ออกมา ดูดุร้ายอย่างยิ่ง!
"ปัง!"
"ตูม!"
ระหว่างคนกับสัตว์ปะทะกันอย่างรุนแรง เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว
ชั่วพริบตา
ต้นไม้โบราณหักโค่น แผ่นดินถล่มทลาย!
คลื่นพลังอันน่ากลัวที่เกิดขึ้นทำให้พื้นที่หลายร้อยเมตรโดยรอบกลายเป็นพื้นที่ราบโล่ง
พูดให้ถูกคือ
เป็นการฆ่าล้างด้านเดียว!
นักสู้กว่าสิบคนเหล่านั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์ร้ายสีดำเลย!
ไม่กี่อึดใจ ก็บาดเจ็บล้มตายไปเกินครึ่ง
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งขั้นถัดไปขั้นแรกคนหนึ่งก็ยังร้องด้วยความเจ็บปวด แล้วก็ล่วงหล่นลงในปากของสัตว์ร้ายสีดำ ถูกมันคาบไว้ในปาก เคี้ยวกินอย่างเอร็ดอร่อย!
"กรุบกรอบๆ"
ฟันอันแหลมคมของสัตว์ร้ายสีดำแทะกินซากศพของนักสู้ ทำให้เกิดเสียงน่ากลัวคล้ายเสียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน มุมปากยังมีเลือดไหลลงมาเป็นสาย ทำให้เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่ยืนดูอยู่ต่างขนหัวลุก
"เจ้านี่มันสัตว์อะไรกันแน่? แกร่งขนาดนี้เชียว!"
"แม่เจ้า! แบบนี้จะสู้ยังไงไหว ผู้แข็งแกร่งขั้นถัดไปขั้นแรกอยู่ต่อหน้ามัน ยังเหมือนลูกไก่เลย"
"เจ้าสัตว์ร้ายนี่คงไม่มีพลังระดับขั้นก่อนฟ้าจริงๆ ใช่ไหม!"
กลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ที่ยืนดูอยู่พูดด้วยเสียงสั่นเทา ความหวาดกลัวในใจท่วมท้น
ได้ยินคำพูดเหล่านี้
หลินเสี่ยวหงก็หน้าซีดเซียวเช่นกัน หญิงสาวที่วันๆ เอาแต่ใช้ชีวิตสุขสบาย จะเคยเห็นภาพโหดร้ายแบบนี้ที่ไหน?
หลินเสี่ยวหงหันไปทางหนานกงซุนที่อยู่ข้างกาย ถามด้วยสีหน้าซีดเผือด:
"พี่ซุน นี่มันสัตว์อะไรกันคะ?"
"ถามข้า ข้าจะรู้ได้ยังไง?"
สีหน้าของหนานกงซุนดูมืดมน
เพราะในกลุ่มคนที่เพิ่งล้อมโจมตีอยู่นั้น มีลูกน้องของเขาอยู่สองคน และลูกน้องสองคนนั้นก็ได้ตายลงในปากของสัตว์ร้าย ถูกมันกินเข้าไป ไร้ซึ่งซากศพ!