อีกด้านหนึ่ง
ภายในห้องพักแสนสบายแห่งหนึ่งของสหพันธ์นักสู้เมืองจินหลิง
หัวเหวินเฟยอาบน้ำเสร็จอย่างง่ายๆ โดยมีเสี่ยวชิงคอยปรนนิบัติ จากนั้นเขาก็นั่งลงบนโซฟา หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดนิยายเรื่องหนึ่งชื่อ "นครเมือง: 《บำเพ็ญสิบปี ลงเขาก็ไร้เทียมทาน》" แล้วก็อ่านอย่างเพลิดเพลิน
แต่ได้อ่านไปได้ไม่เท่าไหร่ เขาก็ขมวดคิ้ว วางโทรศัพท์ลง สีหน้าดูหงุดหงิดใจ
เสี่ยวชิงสวมชุดนอนสีชมพูบางเฉียบ
ขณะที่นวดขาให้หัวเหวินเฟยที่เริ่มแข็งเกร็ง ก็พูดเสียงเบา
"อาจารย์หัว เป็นอะไรไปคะ?"
"เปล่า! ก็แค่อ่านมาถึงตอนที่มันสนุกๆ แล้วไม่มีต่อ! ไม่รู้ว่าในชาตินี้ฉันจะมีโอกาสได้อ่านตอนจบไหมเนี่ย"
หัวเหวินเฟยส่ายหน้า
เสี่ยวชิงนึกถึงอาการป่วยของหัวเหวินเฟยแล้ว ก็รู้สึกจมูกเสียขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ แล้วก็พูดอย่างไม่พอใจ
"นักเขียนบ้า ก็ไม่อัพเพิ่มอีกสักสองสามตอน!"
"เสี่ยวชิง เธอก็เรียนรู้ที่จะด่าเป็นแล้วนี่นา!"
หัวเหวินเฟยอดยิ้มไม่ได้
เสี่ยวชิงได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็แดงเล็กน้อย พูดไม่ออก ก้มหน้าลงอย่างเขินอาย
หัวเหวินเฟยเหลือบตามองไปที่ประตู เห็นอวิ๋นจงเทียนกับเย่เทียนหลงกำลังยืนอยู่ที่หน้าประตู ราวกับทหารยามที่ยืนตรง
นอกจากสองคนนี้แล้ว
รอบๆ บ้านยังมีการวางกำลังคนจำนวนมากซ่อนอยู่ ทุกคนล้วนเป็นสุดยอดฝีมือที่มีพลังไม่ธรรมดา อย่างเช่นหวังเยว่เซวียน เย่ฟาน และคนอื่นๆ!
"ท่านหยุน! เข้ามาข้างในหน่อยได้ไหม?"
หัวเหวินเฟยเรียกขึ้นมาในทันใด
อวิ๋นจงเทียนมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย แล้วก็รีบก้าวเข้ามาในห้อง พลางยิ้มถาม
"อาจารย์หัว มีอะไรหรือครับ?"
"ผมอยากถามว่า บนเที่ยวบินคืนนี้ มีชายหญิงวัยรุ่นคู่หนึ่งพาเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ มาด้วย สามคนนี้เป็นใครกัน?"
หัวเหวินเฟยยิ้มถาม
อวิ๋นจงเทียนได้ยินแล้วก็ตอบโดยไม่ต้องคิด
"ที่ท่านพูดถึง น่าจะเป็นสายตรงของตระกูลเฉินแห่งหยุนชวน! ผู้ชายชื่อเฉินเฉียนซวี่ หญิงชื่อเฉินอีหนัว ส่วนเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ชื่อหลินเลี่ยนเลี่ยน"
"หลินเลี่ยนเลี่ยน? พ่อของเธอนามสกุลหลิน?"
หัวเหวินเฟยรู้สึกสะกิดใจ
อวิ๋นจงเทียนได้ยินแล้วสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที พยักหน้าพูด