“เอาละ แค่เกี่ยวก้อยสัญญากันสร้างบ้านไม่ได้หรอก”
เขาปล่อยมือ พลิกแขนเสื้อขึ้น “ลงมือกันเถอะ! จัดการห้องนี้ให้เรียบร้อยก่อน คืนนี้เราจะได้นอนหลับสบาย”
สวีเซิ่งกวาดใยแมงมุมกับฝุ่นในห้องจนเกลี้ยง อุดรอยแตกใหญ่ที่สุดบนกำแพงจากด้านนอก แล้วฉาบโคลนทับหลายรอบ เขาปัดขี้เถ้าบนเตาไฟจนสะอาด หม้อใบนั้นแม้จะขึ้นสนิม แต่หลังจากขัดด้วยทรายอย่างหนักก็พอใช้ได้
สิ่งสำคัญที่สุดคือเตียงเตาดิน เขายกเสื่อเก่าขึ้นแล้วตรวจดูผิวเตา
โชคดีที่แม้เตียงเตาจะเก่า แต่ปล่องควันด้านล่างยังไม่อุดตัน จุดไฟแล้วน่าจะอุ่นได้
ตอนนี้เป็นเดือนสิงหาคม ช่วงกลางฤดูร้อน ยังไม่ต้องจุดไฟให้ความอบอุ่น แต่พอเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง เตียงเตานี้ก็จะเป็นหัวใจสำคัญของครอบครัว
กู้หวยโหรวอยากช่วย แต่สวีเซิ่งกดให้นั่งลงบนเก้าอี้เตี้ยตัวเดียวที่ยังพอนั่งได้
“ห้ามขยับนะ! นั่งดูอยู่ตรงนั้นก็พอ ตรงไหนไม่เรียบร้อยก็บอกฉัน!”
“อาเซิ่ง ฉันไม่ได้ทำจากเครื่องกระเบื้องสักหน่อย…”
“ตอนนี้คุณมีค่ากว่าเครื่องกระเบื้องอีก! ในท้องคุณมีลูกคนที่สองของฉันอยู่นะ!”
กู้หวยโหรวจึงจำต้องนั่งเรียบร้อย แต่รอยยิ้มตรงมุมปากกลับหุบไม่ลง
“มีใครเขาทำแบบคุณบ้าง เลี้ยงเมียเหมือนเลี้ยงแพนด้ายักษ์…”
“งั้นฉันก็เป็นคนเลี้ยงแพนด้ายักษ์ไง” สวีเซิ่งรับมุกอย่างอารมณ์ดี “ระดับสมบัติชาติ ต้องดูแลอย่างดีเป็นพิเศษ!”