มูลนิธิติดป้ายเปิดทำการได้สามวัน เงินบริจาคส่วนใหญ่ก็ถูกส่งไปยังโรงเรียนประถมดาวแดง
สวีเซิ่งไปส่งไฉ่ไฉ่ที่โรงเรียน เดิมทีคิดว่าจะไปบนเนินเหมือนทุกวัน แต่พอส่งไฉ่ไฉ่ถึงหน้าโรงเรียนแล้วหันกลับมา ก็ได้ยินเสียงคุ้นหูดังขึ้น
「สหายสวี รอก่อนครับ!」
สวีเซิ่งหันไปมอง ครูใหญ่โจวสวมชุดจงซานอย่างเป็นทางการ กำลังเดินเร็ว ๆ มาหาเขา
「ครูใหญ่โจว มีธุระอะไรกับผมเหรอครับ」
สวีเซิ่งถามพร้อมรอยยิ้ม
ครูใหญ่โจวหยิบสมุดปึกหนึ่งออกมาจากอก แล้วยื่นให้สวีเซิ่ง
「มูลนิธิติดป้ายแล้ว เงินก็มีแล้ว แต่จะใช้เงินนี้ยังไง ต้องมีข้อกำหนดสักหน่อย」
ครูใหญ่สูงวัยเปิดสมุดเล่มบนสุด
「สองวันนี้ผมไล่ดูรายชื่ออีกครั้ง มีเด็กมากกว่าร้อยยี่สิบคน แบ่งเป็นสามกลุ่มตามความลำบากของแต่ละครอบครัว กลุ่มที่ลำบากที่สุดมีอยู่สิบเจ็ดคน」
「ในสิบเจ็ดคนนี้ มีแปดคนที่ใกล้จะต้องออกจากโรงเรียนแล้ว」
สวีเซิ่งชะงักไป ก่อนรับสมุดมาเปิดดู
ในสมุดมีรายชื่อ หมู่บ้าน อายุ และสถานการณ์ครอบครัวเขียนแน่นเต็มหน้า ทั้งหมดเป็นลายมือของครูใหญ่โจว ทุกตัวอักษรเขียนอย่างประณีตเป็นระเบียบ
「สหายสวี」ครูใหญ่โจวเงยหน้าขึ้น แววตาเผยความจริงใจอยู่บ้าง「ผมคิดว่า...อยากชวนคุณไปเยี่ยมบ้านทั้งแปดครอบครัวนี้ด้วยกัน」
สวีเซิ่งชะงักอีกครั้ง
「ไปเยี่ยมบ้านเหรอครับ」
「ใช่」ครูใหญ่โจวพยักหน้า「แจกเงินตามรายชื่ออย่างเดียวไม่ได้ แต่ละครอบครัวมีปัญหาต่างกัน」