พอถึงวันที่ 10 ตลอดทั้งวัน ผู้ตรวจสอบทั้งสามคนคัดของเสียออกมาได้เพียงชิ้นเดียว
ของเสียชิ้นนั้นมีสีด้ายปักต่างไปหนึ่งเฉด
พี่สะใภ้ต้าเหลยถือใบสรุปยอดผลิตประจำวัน วิ่งมาถึงบ้านสวีเซิ่ง มือสั่นเทาไปหมด
「พี่ดาเซิ่ง! พี่ดาเซิ่ง!」
「มีอะไรเหรอ?」
「วันนี้ผลิตได้ 285 ชิ้น!」
「สุ่มตรวจไป 50 ชิ้น!」 เสียงพี่สะใภ้ต้าเหลยสั่นพร่า 「อัตราผ่านเกณฑ์……」
「เท่าไร?」
「100 เปอร์เซ็นต์!」
「ไม่มีของเสียเลยสักชิ้นเดียว ช่างโจวตรวจเองกับมือ!」
สวีเซิ่งกำลังเขียนหนังสืออยู่ ปลายปากกาจิ้มทะลุกระดาษดังแกรก
「100 เปอร์เซ็นต์?」
「100 เปอร์เซ็นต์!」 พี่สะใภ้ต้าเหลยถือกระดาษแผ่นนั้น น้ำตาแทบจะไหล 「พี่ดาเซิ่ง คนงาน 45 คน ทำงานเก่งกว่าคน 50 คนเมื่อก่อนเสียอีก」
「ผ่านเกณฑ์ 100 เปอร์เซ็นต์!」
「โรงงานของเราสร้างเสร็จแล้ว!」
ในใจสวีเซิ่งพลันเต็มไปด้วยความยินดี เขาหันกลับมาแล้วดึงธนบัตรปึกหนึ่งออกจากลิ้นชัก
นับดูแล้วมีธนบัตรใบละ 10 หยวนอยู่ 5 ใบ
「นี่เป็นเงินโบนัส」 สวีเซิ่งยัดเงิน 50 หยวนใส่มือพี่สะใภ้ต้าเหลย 「โบนัสคุณภาพ เธอเป็นหัวหน้าทีมผลิต ได้เป็นคนแรก」
มือพี่สะใภ้ต้าเหลยสั่นจนธนบัตรปึกนั้นเกือบหล่นพื้น
「พี่…พี่ดาเซิ่ง…นี่…」
「รับไว้」 สวีเซิ่งกุมมือเธอไว้ 「ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป โรงงานเราจะตั้งกฎขึ้นมา」
「ทุกเดือน ถ้าสุ่มตรวจแล้วมีอัตราผ่านเกณฑ์เกิน 95 เปอร์เซ็นต์ หัวหน้าทีมผลิตจะได้รับเงินรางวัล 50 หยวน」