หลิวต้าจู้ขับรถต้าเจี่ยฟ่างคันแรกกลับมาจากอำเภอ
พอหัวรถเลี้ยวเข้าปากทางหมู่บ้านดาวแดง ก็มีเสียงดังโครม ล้อหน้าซ้ายแบนลงทันที
หลิวต้าจู้กระโดดลงจากรถ พอเห็นเข้าก็หน้าดำคล้ำ
ยางรถถูกคนแทง
ไม่ใช่แค่รูเล็ก ๆ มองปราดเดียวก็รู้ว่าโดนมีดแทง มีรอยแผลใหญ่สามรอย คมมีดเรียบกริบ เห็นชัดว่าเป็นฝีมือคน
หลิวต้าจู้ย่อตัวลงใต้หัวรถ ควักกล้องยาสูบออกมาจุด สูบไปสองสามคำ ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห
เขาบี้ก้นยา แล้วแบกยางอะไหล่ขึ้นมาเปลี่ยน
ระหว่างที่กำลังเปลี่ยน เจ้าจ้าวเถียะค้างก็ปั่นจักรยานผ่านมา
“พี่จู้ เกิดอะไรขึ้น?”
“ยางโดนแทง” หลิวต้าจู้กัดฟันกรอด “เมื่อวานตอนขับรถยังดี ๆ อยู่เลย”
เจ้าจ้าวเถียะค้างย่อตัวลงดู สีหน้าก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
“ไอ้สารเลวตัวไหนทำ?”
“ฉันกำลังคิดอยู่” หลิวต้าจู้ปาดเหงื่อ “เมื่อวานฉันขับรถผ่านทางไปหยางเจียวา จอดฉี่กลางทาง แล้วได้ยินเสียงดังมาจากป่าข้าง ๆ ตอนนั้นไม่ได้ใส่ใจ”
เจ้าจ้าวเถียะค้างผุดลุกขึ้นทันที “หยางเจียวาเหรอ?”
“อืม”
“ไปกัน! ไปหาพี่เซิ่ง!” เจ้าจ้าวเถียะค้างจอดจักรยาน
ทั้งสองรีบวิ่งไปบ้านสวีเซิ่ง
“พี่เซิ่ง!” เจ้าจ้าวเถียะค้างถีบประตูรั้วเปิด
สวีเซิ่งเงยหน้าขึ้น “เกิดอะไรขึ้น ไปทะเลาะกับใครมาเหรอ?”
“ไม่ได้ทะเลาะกัน” เจ้าจ้าวเถียะค้างเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น “เรื่องนี้มันแปลกชะมัด”