คุกเข่าลงแล้วตบหน้าตัวเอง
นี่เป็นการกระทำที่มีเจตนาดูหมิ่น
แต่เผยเหวินตู้ไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เขาคุกเข่าลง
เขายังอยู่ห่างจากเธอพอสมควร
เขาคุกเข่าตรง ๆ อย่างนั้น แล้วใช้เข่าคลานเข้ามา
หมิงอี๋กดเริ่มบันทึกวิดีโอ “ต่อเลย ยังมีตบหน้าอีก”
เผยเหวินตู้ไม่มองกล้อง แค่มองเข้าไปในดวงตาของหมิงอี๋
เพียะ!
ฝ่ามือฟาดลงบนแก้มซ้าย
แรงไม่น้อยเลย
ใบหน้าหล่อเหลานั้นปรากฏรอยแดงอย่างรวดเร็ว
“พูดมาว่าคุณผิดแล้ว”
หมิงอี๋นั่งอยู่ริมเตียง ถีบรองเท้าแตะออกแล้วเหยียบลงไปอย่างแรง
ลมหายใจของเผยเหวินตู้สะดุดไป “ผมผิดไปแล้ว ที่รัก ผมรักคุณคนเดียว”
“คุณรักใคร?”
“หมิงอี๋” เผยเหวินตู้จ้องใบหน้าที่มีรอยฝ่ามือ ปล่อยให้เธอเหยียบลงมา “เผยเหวินตู้รักหมิงอี๋”
เสียงหัวเราะเยาะดังขึ้นจากภาพที่สั่นไหว
“แต่แฟนคลับของคุณบอกว่าฉันเป็นหมู พวกเขารังเกียจฉันที่เป็นพี่สะใภ้คนนี้มาก”
เผยเหวินตู้ตอบว่า “งั้นผมเป็นหมา เป็นหมาของคุณ”
ดูเหมือนหมิงอี๋จะถูกคำพูดนี้กล่อมจนพอใจ เธอกวักมือเรียก
“จุ๊บ ๆ”
เผยเหวินตู้มองฝ่ามือที่เธอแบออก แล้ววางใบหน้าลงไป
กล้องโทรศัพท์อยู่ใกล้มาก
หมิงอี๋ตบแก้มเขาเบา ๆ ใบหน้าที่ทำให้แฟนคลับนับไม่ถ้วนหลงใหล
เผยเหวินตู้ห้ามใจไม่ไหว จึงจูบลงบนฝ่ามือเธอ
ผลคือหมิงอี๋ตวัดมือตบเขาทันที
“ใครอนุญาตให้หมาขยับตัวตามใจชอบ? คุณก็น่ารังเกียจเหมือนแฟนคลับพวกนั้นของคุณนั่นแหละ”
แก้มข้างหนึ่งของเผยเหวินตู้แดงมาก แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดที่ได้ยินคำว่ารังเกียจจากปากเธอจริง ๆ