เย็นชางั้นเหรอ? ภายนอกเย็นชา ภายในหวานเจี๊ยบ! พวกเธอมาจีบฉันเถอะ

ตอนที่ 2 เย็นชางั้นเหรอ? ข้างนอกเย็นชา ข้างในหวานเจี๊ยบ! พวกเธอมาจีบฉันเถอะ

4 นาที· 1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

โดนแบนแล้ว บทแรกหายไปเลย แถมข้างหลังยังหายไปอีกหลายหน้า เดี๋ยวฉันจะรีบแก้ให้ เฮ้อ พูดไม่ออกเลยจริง ๆ

……

“สรุปคือเธออยากแกล้งทำเป็นแฟนฉันเหรอ?”

เสิ่นจือพูดว่า “ใช่ ฉันจะจัดหาอุปกรณ์การแพทย์ที่ทันสมัยที่สุดให้กับน้องสาวนายด้วย แล้วก็จะให้เงินนายเดือนละ 20,000 หยวน ตอนนี้นายคงกำลังขาดเงินมากเลยใช่ไหม?”

เจียงฉือเงียบไป

น้องสาวของเขา เจียงหวยจู๋

น้องสาวในสถานะที่เขาได้รับมาในตอนนี้

《คำอธิษฐานแห่งดวงดาว》เป็นเกมเนื้อเรื่องหลายเส้นทาง เจียงหวยจู๋เองก็เป็นหนึ่งในตัวละครที่จีบได้ แน่นอนว่าคนที่จีบเธอก็คือหลินซิงหยวน ในฐานะผู้เล่น เขาเคยอ่านข้อมูลตัวละครกับเส้นเรื่องของเธอมาแล้ว แต่ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งตัวเองจะกลายเป็นพี่ชายในนามของเธอ

ตามการตั้งค่าของเกม เจียงฉือกับเจียงหวยจู๋ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน

เจียงฉือเป็นเด็กที่ถูกรับมาเลี้ยง พ่อแม่บุญธรรมประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตไปเมื่อครึ่งปีก่อน เหลือพี่น้องสองคนให้พึ่งพากัน เจียงหวยจู๋เป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด ต้องรักษาตัวเป็นเวลานาน ค่าใช้จ่ายสูงจนน่าตกใจ

เจ้าของร่างเดิมไม่ได้เลวร้ายถึงขั้นไร้มนุษยธรรม พูดได้ด้วยซ้ำว่าเป็นพี่ชายที่ดี อย่างน้อยก่อนจะกลายเป็นคนหมกมุ่นกับความรักก็เป็นแบบนั้น เขาดีกับน้องสาวคนนี้มาก พยายามทำงานอย่างหนัก ประหยัดอดออม แล้วเอาเงินทั้งหมดไปลงกับโรงพยาบาล

แต่ก็อย่างว่า เกมก็คือเกม แค่นักออกแบบกวักมืออย่างไร้หัวใจ เจียงฉือก็จะกลายเป็นคนหน้ามืดตามัวเพราะความรักหลังจากตกหลุมรักเสิ่นจือ แล้วทอดทิ้งน้องสาวไม่ไยดี

สุดท้ายเจียงหวยจู๋ก็เกลียดพี่ชายคนนี้ขึ้นมาเหมือนกัน น่าเศร้าจริง ๆ

เจียงฉือถอนหายใจในใจ

แต่ตอนนี้ยังดีอยู่ ยังไม่เลวร้ายเกินไป เขายังไม่กลายเป็นคนแบบนั้น

อีกอย่าง เงื่อนไขที่เสิ่นจือเสนอมานั้น เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

อีกฝ่ายเข้าหาเพื่อนสมัยเด็กของเขา ก็ไม่ได้คิดจะทำเรื่องไม่ดีอะไร

แค่เพราะเพื่อนสมัยเด็กของเขาสวยและเก่งมาก เลยอยากเป็นเพื่อนกับเธอเท่านั้น

แต่หลินซิงหยวนกลับทำท่าไม่สนใจเสิ่นจือ

บางทีอาจเพราะตั้งแต่เด็กก็มีแต่คนล้อมหน้าล้อมหลัง เธอไม่เคยคิดว่าจะมีคนเมินตัวเอง เลยเกิดความรู้สึกอยากเข้าใกล้อีกฝ่ายขึ้นมา

ใครจะไปรู้ว่าคุณหนูคนนี้คิดอะไรอยู่

แถมคุณหนูคนนี้ดูเหมือนจะชอบผู้หญิงด้วย

พอคิดถึงตรงนี้ สายตาที่เจียงฉือมองเสิ่นจือก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เสิ่นจือเองก็สังเกตเห็นสายตาแปลก ๆ ของเขา จึงพูดว่า “นายไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้คิดจะทำอะไรกับเพื่อนสมัยเด็กของนาย แค่อยากเป็นเพื่อนกับเธอเท่านั้น”

เจียงฉือยังอยากลองปฏิเสธดูสักครั้ง อยากลองทำอะไรที่ต่างไปจากตัวละครในเกมบ้าง

“ถ้าเธออยากเข้าใกล้หล่อน ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องแกล้งทำเป็นแฟนฉันเลยนี่”

เสิ่นจือมองเขาด้วยสายตาดูแคลน “หึ ถ้าฉันเข้าใกล้เธอได้ ฉันก็คงไม่อยากเข้าใกล้นายหรอก”

คำพูดนี้ทำให้เจียงฉือรู้สึกเจ็บจี๊ด

สีหน้าของเขายังเรียบเฉย เอาเถอะ คุณหนู เธอพูดถูก ฉันมันก็แค่เครื่องมือจริง ๆ นั่นแหละ

“งั้นก็ขอโทษด้วยนะ ที่ทำให้เธอต้องทนมองคนอย่างฉัน” เขาพูด

เสิ่นจือไม่ได้รับคำพูดนั้น น้ำเสียงกลับมาเรียบเฉยเหมือนเดิม “ดูเหมือนหลินซิงหยวนจะยอมคุยกับนายคนเดียว ส่วนคนอื่นเธอไม่สนใจเลยสักนิด ไม่อย่างนั้นฉันก็คงไม่มาหานายหรอก”

เจียงฉือคิดอยู่ครู่หนึ่ง “แล้วเธอมาหาฉันให้เป็นแฟนทำไม? หล่อนก็ไม่ได้ชอบฉันสักหน่อย”

เสิ่นจือพูดว่า “เรื่องนั้นนายไม่ต้องยุ่ง สรุปว่าจะตกลงไหม?”

เจียงฉือมองเธอ “ฉันปฏิเสธได้ไหม?”

เสิ่นจือพูดว่า “นายคงไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธหรอกมั้ง เงื่อนไขไม่ดีพอเหรอ?”

เจียงฉือถอนหายใจ

เขาไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธจริง ๆ

เดือนละ 20,000 หยวน แถมยังช่วยรักษาน้องสาวเขาอีก

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ตอนนี้เขาคงแทบไม่มีเงินติดตัว แค่จะกินให้อิ่มทุกวันยังลำบากอยู่เลย ถ้าปฏิเสธ ก็คงต้องพักเรียนไปทำงานหาเงินก่อน

บางทีอาจยังไม่ทันตายเพราะเนื้อเรื่อง ก็อดตายไปก่อนแล้ว

น้องสาวของเขาเองก็คงไม่มีเงินจ่ายค่ายา สุดท้ายอาจลงเอยแบบเดียวกับเขา

ถึงเขาจะเพิ่งทะลุมิติมา และยังไม่ได้คลุกคลีกับน้องสาวมากนัก แต่เขาเคยเจอเธอในเกมนี่นา เป็นเด็กผู้หญิงที่น่ารักมากคนหนึ่ง

แม้เขาจะคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนดีอะไร แต่ก็ไม่ใช่คนเลว ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังเป็นน้องสาวในนามของเขา ไม่มีเหตุผลที่จะมองดูเธอตายโดยไม่ช่วย

อีกอย่าง พอมาอยู่ในร่างของผู้ชายคนนี้ แค่คิดถึงน้องสาวของเขาก็รู้สึกสนิทสนมขึ้นมาอย่างประหลาด จนทำใจเมินเฉยไม่ได้เลย

“ฉันตกลง”

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายตอบตกลง เสิ่นจือก็หยิบซองเอกสารออกมาแล้วพูดว่า “นี่เป็นสัญญา ถ้าไม่มีปัญหาก็เซ็นได้เลย”

เจียงฉือรับซองเอกสารมา แล้วดึงสัญญาข้างในออกมา

เสิ่นจือพูดต่อว่า “อีกเรื่อง ตอนที่เราแกล้งทำเป็นแฟนกัน ถ้าฉันยังไม่ได้อนุญาตให้นายแตะตัว ก็ห้ามแตะฉันเด็ดขาด มีแค่ฉันที่แตะตัวนายได้ แล้วก็ห้ามปิดโทรศัพท์ ต้องพร้อมรับสายและมาหาฉันได้ทุกเมื่อ นายทำได้ใช่ไหม?”

เจียงฉือฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูดแล้วก็ไม่เห็นว่ามีอะไรไม่เหมาะสม ยังไงตอนทำงานในชาติก่อนก็แทบจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน อีกฝ่ายจ่ายเงิน อีกฝ่ายก็เป็นเจ้านาย

อีกอย่าง ข้อเรียกร้องของเธอก็ไม่ได้เกินไป

เจียงฉือพยักหน้า แล้วหยิบสัญญาขึ้นมาอ่านดู

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป