(ทุกคนในเรื่องนี้บรรลุนิติภาวะแล้ว)
โดนแบนจนเข้าโหมดมืด เลยต้องปรับแก้บทแรกนิดหน่อย เพราะงั้นอย่าดองนิยายไว้อ่านทีเดียวจะดีกว่า ไม่งั้นอาจพลาดเนื้อเรื่องไปหลายช่วงเลย
ก่อนหน้านี้พระเอกไม่มีหน้าตา เพราะเดิมทีเป็นเกม พอพระเอกทะลุมิติเข้าไปถึงกลายเป็นโลกจริง หลังจากนี้อาจเขียนตอนพิเศษเกี่ยวกับช่วงก่อนที่พระเอกจะทะลุมิติเข้าไปด้วย
พระเอกหล่อขึ้น เพราะใบหน้าของเขาคือใบหน้าของนักอ่านทุกท่าน ยังไงก็ลองจินตนาการว่าตัวเองเป็นพระเอกแบบเต็มที่เลยนะ
……
“เจียงฉือ ช่วยมาเป็นแฟนฉันหน่อย”
เสียงเพราะมาก ราวกับนกขมิ้น แต่เย็นชาเกินไปหน่อย
เจียงฉือยืนอยู่ตรงหัวมุมทางเดินหน้าห้องเรียน เบื้องหน้ามีเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่
ผมยาวของอีกฝ่ายทิ้งตัวลงบนแผ่นหลัง ผิวขาวจนแทบจะโปร่งแสง ใบหน้าละเอียดประณีตราวกับวาดขึ้นมา ดวงตาหงส์เรียวเฉียงขึ้นเล็กน้อย ขนตายาวหนา
สวยมาก
แต่ตอนที่ดวงตาคู่นั้นมองเขา กลับไม่มีแววเขินอายหรือเหนียมอายสักนิด
เย็นชาเหมือนกำลังมองแมลงต่ำต้อยตัวหนึ่ง ถ้าเคยดูเรื่องขุนนางผู้ตกอับมาก่อน ก็คงรู้ว่ามันเป็นสีหน้าแบบไหน
สำหรับบางคน ดูเหมือนจะเป็นรางวัลจริง ๆ
เดี๋ยวนะ นี่ก็ไม่เหมือนท่าทางสารภาพรักเลยนี่นา อีกฝ่ายชอบเขาจริงเหรอ?
เธอเหมือนตัวละครในเกมที่เขาเล่นเมื่อคืนเลย…
“นายคงไม่อยากให้น้องสาวตัวเองไม่มีเงินค่ารักษาหรอกใช่ไหม?”
แนวแย่งแฟน?!
เจียงฉือ “……”
เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?
น้องสาว?
ค่ารักษา?
เดี๋ยวก่อน นี่มัน…
เขาอ้าปาก “เอ่อ เพื่อนนักเรียน ฉันรู้จักเธอเหรอ?”
มุมปากของเด็กสาวกระตุกนิดหนึ่ง
เจียงฉือเองก็ไม่อยากถามแบบนี้หรอก ประเด็นคือเขาเพิ่งทะลุมิติมา สมองยังมึนงงอยู่เลย
เมื่อสิบนาทีก่อน เขายังเล่นเกมจีเอแอลอยู่ในห้องตัวเอง
แล้วเขาก็เริ่มเสียใจ ถ้ามีโอกาสย้อนกลับไปได้อีกครั้ง เขาจะล็อกประตูให้เรียบร้อย ต้องล็อกให้ดีเด็ดขาดเลย
เพราะจู่ ๆ แม่ของเขาก็เปิดประตูพรวดเข้ามา
ใคร ๆ ก็รู้ว่าเกมจีเอแอลส่วนใหญ่เรียกกันว่าเกมหื่น ล้วนเป็นเกมสำหรับผู้ใหญ่ คนเล่นเกมแบบนี้ส่วนมากไม่ได้ใส่กางเกง ฮะ ๆ แม่งเอ๊ย
ประตูถูกผลักเปิด
แม่ของเขายืนอยู่ตรงหน้าประตู
ในมือถือชามผลไม้ที่หั่นเรียบร้อยแล้ว
ทั้งสี่ตาสบกัน
อากาศแข็งค้าง
“แม่ ฟังผมอธิบายก่อน”
“จะอธิบายอะไร?”
“เกมนี้…เป็นเกมสำหรับศึกษาวิจัยครับ”
แม่เหลือบมองหน้าจอ แล้วมองเขาอีกที วางผลไม้ไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหันหลังเดินออกไป
ตอนประตูปิดลง เขาได้ยินแม่พูดจากด้านนอกว่า “อย่าลืมเช็ดให้สะอาดล่ะ”
ตอนนั้นเขาอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด
จากนั้นภาพตรงหน้าก็มืดสนิท พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง
ก็พบว่าตัวเองยืนอยู่ในทางเดิน สวมชุดนักเรียน และมีสาวสวยคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้า
เขาก้มมองมือตัวเอง แล้วเงยหน้ามองใบหน้าของคนตรงหน้า
ใบหน้านี้…
ทำไมถึงเหมือนนางเอกในเกมที่เล่นเมื่อคืนขนาดนี้นะ?
《คำอธิษฐานแห่งดวงดาว》 ตัวเอกเป็นนักเรียนหญิงมัธยมปลาย เนื้อเรื่องเป็นความรักระหว่างผู้หญิงกับผู้หญิง เป้าหมายในการจีบก็เป็นผู้หญิงทั้งหมด
เสิ่นจือ
คุณหนูตระกูลร่ำรวย สาวงามหน้าเย็นชา เป็นหนึ่งในนางเอกที่จีบได้ในเกม
ส่วนเด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ ทั้งส่วนสูง หน้าตา และบุคลิก ล้วนคล้ายเสิ่นจือในเกมมาก
เดี๋ยวก่อน
ไม่สิ
เกมที่เขาเล่นเป็นเกมสองมิติชัด ๆ แต่คนตรงหน้าเป็นสามมิติ
แต่ถ้านี่คือโลกจริง ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าเธอหน้าตาเหมือนตัวละครในเกมล่ะ?
หรือว่า…
เขากลืนน้ำลาย
“ขอโทษนะ” เขาพยายามทำเสียงให้ฟังดูเป็นปกติ “ฉันความจำไม่ค่อยดีมาตั้งแต่เด็ก แล้วก็ไม่ชอบเล่นมุก ถ้านี่เป็นเกมความจริงหรือกล้า ก็กลับไปเถอะ ดูยังไงเธอก็ไม่เหมือนคนที่ชอบฉัน”
เสิ่นจือเม้มริมฝีปาก
ดวงตาหงส์คู่นั้นจ้องเขา ราวกับกำลังตัดสินว่าเขาพูดโกหกหรือเปล่า
เธอพบว่าอีกฝ่ายดูเหมือนจะจำเธอไม่ได้จริง ๆ
เรื่องนี้ทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
“ฉันชื่อเสิ่นจือ” เธอพูด “ทีนี้นึกออกหรือยัง เจียงฉือ ถ้ายังนึกไม่ออก ผลที่ตามมาจะร้ายแรงมากเลยนะ?”
ประโยคสุดท้ายฟังดูเรียบเฉย แต่แผ่นหลังของเจียงฉือกลับชุ่มเหงื่อเย็น
เธอไม่ได้พูดเล่น
เธอทำให้ชีวิตฉันลำบากได้จริง ๆ
แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นคือ…
เธอชื่อเสิ่นจือ
นางเอกคนหนึ่งในเกมจีเอแอลที่ฉันเล่นชื่อเสิ่นจือ
เธอหน้าตาเหมือนเสิ่นจือ
เธอเรียกฉันว่าเจียงฉือ
และเจียงฉือก็คือชื่อในเกมนั้น
ชื่อของตัวประกอบคนหนึ่ง
ตัวประกอบผู้ชาย
ตัวประกอบชายจอมร้ายกาจ
《คำอธิษฐานแห่งดวงดาว》 ตัวเอกเป็นนักเรียนหญิงมัธยมปลาย มีเส้นเรื่องเพื่อนสมัยเด็ก
ตัวเอกเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่อหลินซิงหยวน เป็นเพื่อนสมัยเด็กของเจ้าของร่างคนก่อน
ส่วนเสิ่นจือเป็นนางเอกอีกคนในเกม
ตามเนื้อเรื่อง เสิ่นจือจะไปหาเจียงฉือและขอให้เขาแกล้งทำเป็นแฟน เพื่อใช้เจียงฉือเข้าใกล้หลินซิงหยวน
แล้วระหว่างที่เจียงฉือแกล้งเป็นแฟนของเสิ่นจือ…
เขาก็ตกหลุมรักเสิ่นจือ
จากนั้นก็เริ่มหึงหลินซิงหยวน เริ่มกลั่นแกล้งเธอ และค่อย ๆ กลายเป็นตัวประกอบชายจอมร้ายกาจ
ตอนจบล่ะ?
แน่นอนว่าผู้หญิงสองคนได้ลงเอยกัน
ส่วนเจียงฉือเหรอ?
ตาย
ใช่แล้ว ในเกมนี้มีแค่เขาคนเดียวที่ตาย
เจียงฉือหลับตา สูดหายใจเข้าลึก ๆ
ดวงฉันซวยจริง ๆ
ทะลุมิติเข้าไปในเกมจีเอแอลแทนที่จะได้เริ่มต้นแบบฮาเร็มเกมหื่น เลือกจีบใครก็ได้ตามใจ
แถมยังทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบชายจอมร้ายกาจอีก
เป็นตัวประกอบชายจอมร้ายกาจในเกมรักหญิงกับหญิงด้วย
ความหมายเดียวที่ฉันมีอยู่ก็คือโดนกำจัดทิ้ง
เขาลืมตาขึ้น มองเสิ่นจือที่อยู่ตรงหน้า
เสิ่นจือยังรอคำตอบของเขา ดวงตาหงส์เย็นชาคู่นั้นมองเขา มุมปากเม้มแน่น ราวกับกำลังอดทนกับบทสนทนาที่ทำให้เธอหงุดหงิดสุด ๆ
ถ้าตอบตกลง ก็เดินตามเนื้อเรื่อง แล้วตกหลุมรักเธอ หึงเพื่อนสมัยเด็ก กลายเป็นคนชั่ว และตาย
ถ้าไม่ตกลง เนื้อเรื่องก็จะชะงัก ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แต่ในเกม เจียงฉือไม่มีตัวเลือกให้ปฏิเสธ
งั้นถ้าฉันปฏิเสธล่ะ?
เนื้อเรื่องจะดำเนินต่อไปยังไง?
เสิ่นจือเห็นเขาเงียบอยู่นาน จึงขมวดคิ้วนิด ๆ “เจียงฉือ”
เจียงฉือได้สติกลับมา แล้วมองเธอ
เจียงฉือมองใบหน้าเย็นชาของเสิ่นจือ ก่อนเอ่ยขึ้นว่า
“งั้นเธออยากให้ฉันแกล้งเป็นแฟนเธอใช่ไหม?”