“คุณ…ตั้งใจแกล้งกัน…” หลังจากตกตะลึง โจวจิ้นเหวินก็เดือดดาลขึ้นมาทันที
“มียุงจริง ๆ” เสิ่นฉีอวิ๋นพลิกพัดใบลานให้ดู บนนั้นมียุงตัวหนึ่งถูกตบจนแบนอยู่จริง ๆ
“คุณ…” โจวจิ้นเหวินอ้าปากเหมือนจะพูด แต่ก็หยุดไว้
เสิ่นฉีอวิ๋นทำหน้าเรียบเฉย สะบัดยุงทิ้งแล้วพัดต่อ
สีหน้าแม่เสิ่นดูไม่ค่อยดีนัก โดยเฉพาะตอนมองโจวจิ้นเหวิน ผู้ชายคนนี้เป็นคนแบบไหนกันนะ? ถ้าไม่รู้ คงนึกว่าเขามาดูตัวกับกู้เฉาซีเสียอีก
หนุ่มที่ไหนจะเอาแต่ชวนภรรยาคนอื่นคุยแบบนี้กัน สมองมีปัญหาหรือไง เรียนหนังสือมาเสียเปล่า
โจวฮุ่ยเฟินยิ้มเจื่อน ๆ อย่างกระอักกระอ่วน เธอไม่คิดเลยว่าหลานชายตัวเองจะทำแบบนี้ อาจเพราะอยากเป็นครูมากเกินไป ถึงได้เอาแต่ตามถามกู้เฉาซีไม่หยุด
เรื่องดูตัวคงไม่สำเร็จแล้ว แต่ถ้าโจวจิ้นเหวินได้เรียนรู้อะไรสักอย่าง จนสอบเป็นครูได้จริง ๆ ก็ยังพอรับได้
หนังที่ฉายวันนี้คือเรื่อง “กองทัพหญิงหงส์แดง” เนื้อเรื่องดำเนินมาถึงตอนที่อู๋ฉงฮวาเข้าร่วมกองทัพ เสียงปืนและระเบิดดังกึกก้องบนจอ ผู้คนที่อยู่หน้าจอผ้าต่างยืดคอมอง
โจวจิ้นเหวินพูดไม่หยุดจนทุกคนรำคาญแทบแย่ แต่เห็นเขาแต่งตัวดี จึงไม่มีใครกล้าพูดอะไร
พอทุกอย่างเงียบลงได้ครู่หนึ่ง จู่ ๆ โจวจิ้นเหวินก็หันตัว เอนครึ่งตัวมาทางกู้เฉาซี พร้อมรอยยิ้มที่คิดว่าตัวเองมีเสน่ห์
“สหายกู้ คุณมีจิตสำนึกทางความคิดสูงมาก คนที่มีความคิดลึกซึ้งแบบคุณหาได้ยากจริง ๆ…”