“คุณว่าเรื่องของโจวจิ้นเหวินจะมีคนรู้ไหม?” ตอนดูหนัง กู้เฉาซีตั้งใจมองหาอยู่หลายรอบ แต่ก็ไม่เห็นฟางเม่ย
กลับเห็นแม่สามีของเธอ นั่งกินที่บนม้านั่งยาวอยู่คนเดียว คนอื่นไม่มีที่นั่งก็ไม่เต็มใจจะนั่งข้างเธอ
“ไม่รู้” เสิ่นฉีอวิ๋นไม่อยากได้ยินเธอพูดถึงเรื่องโจวจิ้นเหวิน คืนนี้หลังจากเห็นก้นของโจวจิ้นเหวิน เธอก็หัวเราะไม่หยุด
โจวจิ้นเหวินดึงความสนใจของเธอไปมากเกินแล้ว ตอนนั้นเขาน่าจะใช้วิธีอื่นไล่อีกฝ่ายไป
“สองคนนั้นไปสนิทกันได้ยังไงนะ?” กู้เฉาซีไม่มีโทรศัพท์ให้เล่น เลยอยากหาเรื่องซุบซิบคุย
เสิ่นฉีอวิ๋นครุ่นคิด ก่อนจะตอบว่า “ไม่รู้” อย่างไรเสียโจวจิ้นเหวินก็มีเจตนาไม่ดี แต่เขาไม่อยากพูดถึงคนคนนั้นอีก
“คุยกับคุณแล้วน่าเบื่อจริง ๆ” กู้เฉาซีถอนหายใจ
เสิ่นฉีอวิ๋นโอบเธอเข้ามาในอ้อมแขน แล้วจับมือเธอวางบนอกของตัวเอง บางทีนิสัยของเขาอาจจะทื่อเกินไป ถึงได้เอาใจภรรยาไม่เก่งอยู่เสมอ
กู้เฉาซีจึงเงียบไป มือของเธอกลับมีความคิดเป็นของตัวเอง
พอเสิ่นฉีอวิ๋นก้มลงจูบ เธอก็หลับตาโดยไม่รู้ตัว วันนี้เขาจูบหนักหน่วงและเนิ่นนาน ไม่ยอมปล่อยเธอเสียที
กู้เฉาซีโมโหจนหยิกเขาไปทีหนึ่ง
ร่างของเสิ่นฉีอวิ๋นสั่นสะท้าน กลับยิ่งมีชีวิตชีวาขึ้นมา
“พรุ่งนี้ยังต้องไปอำเภออีกนะ...” กู้เฉาซีผลักเขาสองครั้ง
เสิ่นฉีอวิ๋นอดกลั้นอย่างยากลำบาก วันนี้ไม่อยากใช้พลังภายในกดไฟปรารถนาไว้ น้ำเสียงของเขาแหบพร่า “ซีซี...”
กู้เฉาซีกลัวว่าเขาจะทนไม่ไหว ช่วงหลายวันมานี้เขาอดกลั้นมาตลอด ดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบจัดการด้วยตัวเองด้วย
กู้เฉาซีทำส่ง ๆ ไปสองสามที แต่เสิ่นฉีอวิ๋นกลับอดทนอย่างยิ่ง ค่อย ๆ สอนเธอทีละนิด
แก้มของเธอร้อนผ่าวขึ้นเหมือนฝ่ามือ ผ่านไปพักใหญ่เสิ่นฉีอวิ๋นจึงลุกขึ้นอย่างคล่องแคล่ว ผสมน้ำอุ่นแล้วอุ้มกู้เฉาซีขึ้นมา ช่วยเธอล้างมือ