เจียงหลีโม่เดินลงมาจากลิฟต์ตลอดทาง
เจียงเฉินโทรมาบอกว่าพวกเขาอยู่ที่ร้านอาหารแล้ว ให้เธอซื้อของเสร็จค่อยไปกินข้าวด้วยกัน แต่เจียงหลีโม่ปฏิเสธ
เมื่อเห็นเฉียวชิงอวี๋ ภาพเหตุการณ์ในชาติก่อนที่ฝังลึกในใจพลันผุดขึ้นมาไม่หยุด
ตอนนี้เจียงหลีโม่ยังทำใจให้กินข้าวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้
ผ่านมาถึงชาติใหม่แล้ว ความรู้สึกผิดที่มีต่อเฉียวชิงอวี๋ก็ยังไม่จางหาย
เป็นตระกูลเจียงที่ทำผิดต่อเธอ
เจียงหลีโม่มาที่นี่ด้วยรถของเจียงเฉิน เวลานี้ลิฟต์มาถึงชั้นหนึ่งแล้ว เธอกำลังจะเดินออกจากห้างไปเรียกรถแท็กซี่
จู่ ๆ เธอก็ชะงัก
แค่มาเดินห้าง ไม่คิดเลยว่าจะได้พบคนคุ้นเคยอีกครั้ง
เป็นจ้านเยี่ยนเซินกับจี้เนี่ยน
เจียงหลีโม่ไม่ได้คุยกับจี้เนี่ยนมานานมากแล้ว คงเกินครึ่งปีได้ นอกจากครั้งแรกที่เธอตามเจียงเฉินไปสถานบันเทิงเพื่อห้ามเขาก่อเรื่อง แม้แต่ครั้งนั้นพวกเธอก็ยังไม่ได้พูดกันสักคำ ไม่คิดเลยว่าวันนี้นอกจากจะได้พบเฉียวชิงอวี๋แล้ว ยังได้พบจี้เนี่ยนอีกด้วย
คำพูดของจี้เนี่ยนในชาติก่อนยังชัดเจนอยู่ในความทรงจำ: 【พ่อเธอตาย แม่เธอก็เสียสติ ธุรกิจของพี่ชายเธอถูกแย่งไปหมดแล้ว จ้านเยี่ยนเซินก็ไม่ต้องการเธออีก เจียงหลีโม่ เธอยังมีสิทธิ์อะไรมาขึ้นเสียงกับฉัน? ยังคิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูสูงศักดิ์อยู่อีกหรือไง?】
และครั้งสุดท้ายที่จี้เนี่ยนมาหาเธอถึงบ้าน ก็พูดกับเธอที่นอนอยู่บนเตียงทีละคำว่า: 【ลูกแฝดของพี่สะใภ้เธอไม่ได้ลืมตาดูโลก ตระกูลเจียงของเธอสิ้นทายาทแล้ว】
ดับความหวังของเธอ ทำลายจิตวิญญาณของเธอ
ทำให้เจียงหลีโม่ได้สัมผัสกับความสิ้นหวังยามเดินมาถึงทางตันอย่างลึกซึ้ง
“หลีโม่...” ตอนนี้จี้เนี่ยนก็เห็นเธอเช่นกัน