“พี่...” เสียงของเจียงหลีโม่ทำให้เจียงเฉินได้สติ เธอยกโทรศัพท์ขึ้นมา “พ่อกับแม่ส่งข้อความมาบอกว่า พวกเขามาถึงแล้ว”
ที่จริงในข้อความ พ่อกับแม่ยังบอกเธอว่าอย่าพูดอะไรส่งเดช—โดยเฉพาะเรื่องที่เธอชอบจ้านฉุนอวี่ ห้ามพูดต่อหน้าคุณปู่จ้านเด็ดขาด
ไม่อย่างนั้นจะทำให้คุณปู่จ้านไม่พอใจ
เจียงเฉินบอกว่า “พวกเราก็ใกล้ถึงแล้ว”
ตอนขับรถมา เจียงเฉินเลี้ยวผิดไปสองครั้ง จึงมาถึงช้ากว่าเล็กน้อย พอถึงบ้านเก่าตระกูลจ้าน ด้านในก็ครึกครื้นไม่น้อยแล้ว
นอกจากรถของพ่อแม่ ในลานบ้านเจียงหลีโม่ยังเห็นรถของกู้ฉวนโจวกับลู่จิ่งจอดอยู่ด้วย
เมื่อเข้าไปในโถงใหญ่ เธอก็พบว่าพ่อแม่ของกู้ฉวนโจวกับลู่จิ่งอยู่ที่นั่นเช่นกัน
“เสี่ยวหลีมาแล้วหรือ เจียงเฉินมาด้วยไหม?” พอคุณท่านจ้านเห็นลูกชายลูกสาวตระกูลเจียงเดินเข้ามา ก็ยินดีเป็นพิเศษ เจียงหลีโม่เป็นหลานสะใภ้ที่ท่านเห็นมาตั้งแต่เล็ก
“คุณปู่จ้าน” เจียงหลีโม่ไม่ได้พบคุณท่านจ้านมานาน จึงเอ่ยเรียกอย่างสนิทสนม
“มา ๆ เสี่ยวหลี มานั่งตรงนี้กับฉัน เมื่อไรจะเลิกใช้แซ่จ้าน แล้วเรียกฉันว่าคุณปู่เสียทีนะ หลานสะใภ้คนโตของฉันนี่... คุณปู่รอไม่ไหวแล้ว”
คนในโถงใหญ่ตอนนั้นมีไม่น้อย พ่อแม่ของกู้ฉวนโจวกับลู่จิ่งได้ยินเช่นนั้นก็สบตากัน ต่างรู้เรื่องจี้เนี่ยนกันหมดแล้ว จ้านเยี่ยนเซินเปิดเผยความสัมพันธ์กับจี้เนี่ยนต่อสาธารณะตั้งนานแล้ว มีเพียงคุณท่านจ้านที่ดูเหมือนยังไม่รู้เรื่อง
จ้านเยี่ยนเซินไม่ได้พูดอะไร สีหน้าเรียบเฉย
กระทั่งไม่ปรายตามองเจียงหลีโม่สักครั้ง
กู้ฉวนโจวกับลู่จิ่งสบตากัน ลู่จิ่งเพียงยิ้มเยาะ ก่อนจะมองเจียงหลีโม่อย่างดูแคลน
แต่บนใบหน้าเจียงหลีโม่กลับไม่มีสีหน้าใด
เธอยังคงทักทายผู้ใหญ่ด้วยความสนิทสนม
ส่วนพ่อกับแม่ของเจียงหลีโม่กลับกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง พวกเขารู้เรื่องจี้เนี่ยน แต่ไม่รู้ว่าจ้านเยี่ยนเซินกับจี้เนี่ยนคบหากันไปถึงขั้นไหนแล้ว พวกเขาจะแต่งงานกันจริงหรือเปล่า?