พอชายชราได้ยินคำว่าเขตบ้านพักทหาร ดวงตาก็พลันเป็นประกาย เขารู้แล้วว่าของชิ้นนี้ได้รับการคุ้มครองไว้ จึงกล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนเรื่องฝากเก็บไว้ให้แล้วค่อยมาเอาคืนเมื่อไรก็ได้นั้น ช่างเถอะ จะมีเหตุผลอะไรให้ขอของที่มอบให้ไปแล้วกลับคืนมา
ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องด้วยความตกใจดังมาจากในบ้าน «เสี่ยวเฉ่า อย่าทำให้แม่ตกใจสิ รีบฟื้นขึ้นมาเร็วเข้า»
ฟู่ชิงหลีได้ยินเสียงร้องนั้นก็รีบพุ่งเข้าไปในบ้าน
เมื่อเห็นหญิงสาวที่ใบหน้าซีดคล้ำ ฟู่ชิงหลีก็รีบเข้าไปตรวจดู ก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายอดอยากจนแทบสิ้นลมหายใจ แม้แต่เด็กในครรภ์ก็แทบไม่มีสัญญาณชีพแล้ว
เมื่อเห็นภาพนั้น เธอรีบถ่ายทอดพลังพิเศษธาตุไม้เข้าไปในร่างของหญิงสาว พร้อมกับบอกชายชราว่า «ช่วยเตรียมน้ำให้ฉันสักแก้ว»
ชายชราได้ยินดังนั้นก็รีบรินน้ำส่งให้ฟู่ชิงหลี เธออาศัยจังหวะนั้นหยดน้ำพุวิญญาณลงไปหนึ่งหยด ก่อนจะค่อย ๆ ป้อนให้หญิงสาวอย่างระมัดระวัง
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสัญชาตญาณที่อยากมีชีวิตอยู่ หรือเพราะได้ลิ้มรสความหวานสดชื่นของน้ำในแก้ว หญิงสาวจึงเริ่มดื่มอย่างตะกละตะกลามโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นเธอดื่มน้ำ ฟู่ชิงหลีก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ส่วนลู่อี้ชวนที่ยืนเป็นฉากหลังมาตลอด เมื่อเห็นท่าทีโล่งใจของฟู่ชิงหลีหลังช่วยคนไว้ มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย หลีเอ๋อร์ของเขาช่างใจดีจริง ๆ
จากนั้นเข็มเงินหลายเล่มก็ปรากฏขึ้นในมือฟู่ชิงหลี เธอปักเข็มลงบนจุดสำคัญหลายแห่งทั่วร่างของหญิงสาวเพื่อสกัดจุดชีพจร
เมื่อคุณถังผู้เฒ่าเข้ามา สิ่งแรกที่เห็นก็คือเข็มเงินบนร่างลูกสะใภ้