ทุกคนเห็นภาพตรงหน้า กำลังจะเดินเข้าไปก็ถูกฟู่ชิงหลีห้ามไว้ “เดี๋ยวก่อน”
หัวหน้ากองผลิตกับคนอื่น ๆ รีบหยุดฝีเท้า
ฟู่ชิงหลีนั่งยอง ๆ มองปากหลุมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเห็นฝูงปลาจำนวนมากว่ายตรงเข้ามา นางมองภาพนั้นแล้วหันไปมองลู่อี้ชวน
ลู่อี้ชวนแสร้งทำสีหน้าดีใจ “มีปลา มีปลาจริง ๆ หัวหน้ากองผลิต พวกคุณรีบมาดูเร็ว”
หัวหน้ากองผลิตและผู้ใหญ่บ้านเฒ่าได้ยินดังนั้นก็รีบวิ่งเข้ามา พอเห็นปลาอยู่ใต้หลุมน้ำแข็ง ต่างก็มีสีหน้าตื่นเต้น “มีปลา มีปลาจริง ๆ ด้วย”
จากนั้นทุกคนก็หันไปมองฟู่ชิงหลี “คนรุ่นใหม่ฟู่ คุณเป็นดาวนำโชคของพวกเราจริง ๆ พวกเราสกัดน้ำแข็งกันตั้งหลายรูแต่ไม่เห็นปลาเลย ใครจะคิดว่าคุณทุบลงไปทีเดียวก็โดนตรงที่มีปลาเข้าให้ เก่งจริง ๆ”
ผู้ใหญ่บ้านเฒ่าเห็นภาพนี้ก็ยิ้มร่า “แน่นอนอยู่แล้ว ไม่ดูเสียบ้างว่าคนรุ่นใหม่ฟู่เป็นใคร” จากนั้นจึงตะโกนบอกทุกคน “เอาละ อย่ามัวแต่ยิ้มกันอยู่ รีบกลับไปเรียกคนมาจับปลาเร็ว”
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็รีบกลับหมู่บ้านไปเรียกคน พอชาวบ้านรู้ว่าฟู่ชิงหลีตีโดนตรงที่มีปลาอีกแล้ว ต่างก็ตื่นเต้นกันสุด ๆ พากันชมว่านางเป็นคนมีบุญวาสนา
จากนั้นทุกคนก็เริ่มช่วยกันจับปลาไม่หยุด ครอบครัวของจ้าวเสี่ยวฮวาได้ยินว่าฟู่ชิงหลีตีโดนตรงที่มีปลาอีกครั้ง ขณะที่ชาวบ้านกำลังแบ่งปลาให้กัน ต่างก็มีสีหน้าเคียดแค้น “ไม่ยุติธรรม ไม่ยุติธรรม ทำไมผู้หญิงสารเลวนั่นถึงตีโดนตรงที่มีปลาได้ทุกที”