ฟู่ชิงหลีเห็นภาพตรงหน้า ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนรีบพาเฮ่อจือเวยกับเด็กสองคนบุกเข้าไป
ภายในกำลังจัดพิธีแต่งงาน เธอเห็นลุงใหญ่ยกแก้วสุรา กำลังดื่มอวยพรแขกเหรื่อร่วมกับหญิงที่สวมรอยเป็นป้าสะใภ้ใหญ่
ฟู่ชิงหลีเห็นเช่นนั้น สีหน้าก็หม่นลงเล็กน้อย “ลุงใหญ่กำลังทำอะไรอยู่คะ?”
ฟู่เว่ยกั๋วเห็นฟู่ชิงหลี ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “หลานซี กลับมาแล้วเหรอ ลุงกำลังจัดพิธีแต่งงานกับป้าสะใภ้ใหญ่ของหนู เดิมทีลุงตั้งใจจะรอหนูกลับมา แต่ติดต่อหนูไม่ได้อยู่พักหนึ่ง
เลยต้องจัดพิธีแต่งงานกับป้าสะใภ้ใหญ่ไปก่อน ในที่สุดเธอก็ตกลงแต่งงานกับลุงแล้ว ลุงก็ไม่อยากรอต่ออีกแล้ว”
ฟู่ชิงหลีได้ยินดังนั้นก็สูดลมหายใจลึก “ลุงใหญ่แน่ใจเหรอคะว่าคนข้าง ๆ ลุงคือป้าสะใภ้ใหญ่?”
ฟู่เว่ยกั๋วได้ยินคำถามนั้น สีหน้าก็หม่นลง “หลานซี หนูหมายความว่ายังไง?”
ฟู่อ้ายกั๋วได้ยินดังนั้นก็ลุกขึ้นจากที่นั่งเช่นกัน “หลานซี อย่าก่อเรื่อง รีบลงไป อย่ารบกวนลุงใหญ่กับป้าสะใภ้ใหญ่”
ฟู่ชิงหลีไม่สนใจฟู่อ้ายกั๋ว แต่หันไปมองฟู่เว่ยกั๋ว “ลุงใหญ่ ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นป้าสะใภ้ใหญ่ แล้วคนนี้เป็นใครคะ?” จากนั้นเธอก็ดึงเฮ่อจือเวยกับเด็กสองคนที่อยู่ข้างหลังออกมา
ฟู่เว่ยกั๋วเห็นหญิงสาวที่หน้าตาเหมือนเฮ่อจือเวยไม่มีผิดเพี้ยน แก้วสุราในมือก็หล่นลงพื้นทันที “เธอ... เธอเป็นใคร?”
เขากำลังจะก้าวเข้าไปหา ก็ถูกหญิงข้างกายคว้าแขนไว้ “เว่ยกั๋ว คุณจะทำอะไร?”
