บทที่ 54 หัวหน้า ตอนซื้อขายคืนนี้จะให้... พูดพลางทำท่าปาดคอ
ฟู่ชิงหลีวุ่นอยู่เช่นนี้ตลอดช่วงเช้า และขายเสบียงที่ฟู่ชิงเหยากักตุนไว้ในชาติก่อนไปได้เกือบครึ่ง ระหว่างนั้นเพื่อไม่ให้ใครสงสัย เธอยังสะพายกระบุงเข้าออกอยู่สี่ห้ารอบ จงใจทำทีเหมือนกลับไปเอาของมาขาย เพราะอย่างไรกระบุงใบหนึ่งก็จุของได้จำกัด หากขนของออกมาไม่ขาดสาย ย่อมสะดุดตาเกินไป
การกระทำของเธอดึงดูดความสนใจของผู้ดูแลตลาดมืดที่อยู่เบื้องหลังอย่างเลี่ยงไม่ได้
ฟู่ชิงหลีเงยหน้ามองท้องฟ้า ก่อนก้มดูเวลา ตอนนี้เที่ยงตรงแล้ว เธอจึงเก็บข้าวของ เตรียมไปหาอะไรกินที่ร้านอาหารของรัฐ
ยิ่งกว่านั้น การขายของแบบนี้เหนื่อยเกินไป เธอไม่คิดจะขายในตลาดมืดต่อแล้ว เมื่อเก็บข้าวของเรียบร้อยก็เตรียมตัวออกไป
เพิ่งเดินมาถึงทางเข้าออกตลาดมืด ชายหนุ่มสองคนก็เข้ามาขวางไว้
«คุณป้า โปรดรอสักครู่ หัวหน้าของพวกเราอยากเชิญคุณไปพบ»
ฟู่ชิงหลีปรายตามองทั้งคู่ ใจกระจ่างขึ้นมา คงเป็นคนของตลาดมืด สีหน้าของเธอไม่เปลี่ยน เพียงพยักหน้าอย่างสงบ แล้วเดินตามทั้งสองไป
ไม่นานนัก ทั้งคู่ก็พาฟู่ชิงหลีมายังลานบ้านส่วนตัวแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างจากตลาดมืดออกไปราว 20 เมตร เธอกวาดตามองลานบ้าน แล้วคิดในใจว่า ช่างเป็นแผนซ่อนตัวอยู่ใต้จมูกผู้คน ผู้ที่อยู่เบื้องหลังคงไม่ใช่คนธรรมดาแน่
คนหนึ่งยกมือเคาะประตูเบา ๆ ประตูเปิดออกตามเสียงเคาะ ชายวัยกลางคนก้าวออกมา ก่อนผายมือเชื้อเชิญ
«คุณป้า เชิญเข้ามานั่งข้างใน»
ฟู่ชิงหลีก้าวตามเข้าไปในลาน ถึงได้เห็นว่าที่นี่เป็นบ้านลานสองชั้น ภายในซ่อนความกว้างขวางเอาไว้