จากนั้นเขาก็พาฟู่ชิงหลีมายังบ้านแถวด้านหลัง “ตอนนี้ยังมีบ้านว่างอยู่สามหลัง ลองดูว่าชอบหลังไหน เลือกเอาสักหลังได้เลย สองหลังทางตะวันออกมีคนอยู่แล้ว”
ฟู่ชิงหลีมองไปรอบ ๆ บ้านแต่ละหลังตั้งห่างกันพอสมควร มีเพียงบ้านทางตะวันตกที่อยู่ห่างจากหลังอื่นมากกว่า เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลือกหลังที่อยู่ตะวันตกสุด
ที่นี่อยู่ติดเชิงเขา ทั้งยังห่างจากที่พักคนรุ่นใหม่ลงชนบทสองแห่งด้านหน้า จึงเงียบสงบดี
เธอจึงเอ่ยว่า “หัวหน้ากอง หนูเอาหลังนี้ค่ะ”
หัวหน้ากองหลิวพยักหน้า “ได้ หลังนี้ไม่เลวเลย ในห้องยังมีข้าวของที่คนรุ่นใหม่ลงชนบทคนก่อนทิ้งไว้ ถ้าไม่รังเกียจก็ใช้ต่อได้”
“เอาละ ตามฉันไปทำเรื่องที่กองทุนหมู่บ้าน แล้วจะให้กุญแจเธอด้วย”
“ค่ะ”
ฟู่ชิงหลีตามหัวหน้ากองหลิวไปที่กองทุนหมู่บ้าน ไม่นานก็จัดการเอกสารและจ่ายเงินเรียบร้อย จากนั้นถือกุญแจเดินกลับ ระหว่างทางมีคนไม่น้อยชี้ไม้ชี้มือพูดถึงเธอ
“ว้าว ผู้หญิงคนนี้สวยจริง ๆ เหมือนนางฟ้าเลย”
เวลานี้มีคนที่ไม่ชอบหน้าตาของฟู่ชิงหลีบางคนกลอกตาใส่เธอ “หน้าตาเหมือนจิ้งจอกยั่วสวาท ระวังจะหิวตาย แล้วต้องให้หมู่บ้านช่วยเหลือเอาล่ะ”
ทุกคนพอได้ยินก็เห็นด้วย สวยขนาดนี้มองปราดเดียวก็รู้ว่าคงทำงานไร่นาไม่ไหว พวกผู้ชายบางคนที่ก่อนหน้านี้คิดจะพาฟู่ชิงหลีกลับบ้านไปเป็นภรรยา ต่างก็พากันล้มเลิกความคิด
ฟู่ชิงหลีไม่สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น เพิ่งมาถึงที่นี่ เธอไม่อยากหาเรื่อง แต่ถ้าใครคิดจะรังแกเธอ ก็อย่าหาว่าเธอไม่เกรงใจ
ไม่นานฟู่ชิงหลีก็กลับมาถึงที่พักคนรุ่นใหม่ลงชนบท เดินไปยังห้องเล็กของตัวเอง แล้วหยิบกุญแจออกมาไขแม่กุญแจ