ฟู่ชิงหลีแปลกใจเล็กน้อยที่คุณปู่ตอบสนองได้ว่องไวถึงเพียงนี้ จึงรีบเอ่ยขึ้นว่า “คุณปู่ หนูเองค่ะ”
พอได้ยินว่าเป็นเสียงของฟู่ชิงหลี ท่านผู้เฒ่าก็รีบเก็บปืนพกทันที
ทหารองครักษ์ที่อยู่ด้านนอกได้ยินความผิดปกติในห้อง จึงถามว่า “ท่านนายพล เกิดอะไรขึ้นครับ?” พลางทำท่าจะผลักประตูเข้ามา
ท่านผู้เฒ่าฟู่รีบตอบว่า “ไม่มีอะไร แค่ฝันร้ายตอนหลับ ไม่ต้องเข้ามา”
“ครับ หากท่านมีเรื่องอะไรก็เรียกผมได้ทุกเมื่อครับ”
“อืม”
ฟู่ชิงหลียกมือกุมขมับอย่างจนใจ หรือว่าฝีมือของเธอถดถอยลงแล้ว ถึงได้ถูกจับได้ง่ายขนาดนี้
ฟู่ชิงหลีไม่รู้เลยว่าเหตุผลที่คุณปู่ปราดเปรียวได้ขนาดนี้ เป็นเพราะดื่มเหล้าโสมที่เธอหมักไว้ โสมมีพลังวิญญาณอยู่ในตัวจากมิติพื้นที่ ส่วนน้ำก็เอามาจากมิติพื้นที่เช่นกัน แล้วยังมีน้ำพุวิญญาณอีก ต่อให้คุณปู่อยากไม่เก่งขึ้นก็คงไม่ได้
คุณปู่ลดเสียงลง “หลานซี กลับมาได้ยังไง แอบหนีกลับมาหรือเปล่า ไม่ต้องกลัวนะ มีคุณปู่อยู่ ไม่มีใครกล้ารังแกหนูหรอก”
ฟู่ชิงหลีทั้งขำทั้งจนใจ “คุณปู่เห็นหนูเป็นคนแบบไหนกันคะ”
เธอเดินเข้าไปใกล้คุณปู่ แล้วกระซิบว่า “คุณปู่ หนูจะพาไปพบคนคนหนึ่งค่ะ”
ท่านผู้เฒ่ามีสีหน้าฉงน “หนูเดินทางไกลจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือกลับมา ก็เพื่อพาปู่ไปพบใครคนหนึ่งหรือ?”
ฟู่ชิงหลีตอบว่า “คนคนนี้สำคัญมากค่ะ”
คุณปู่ครุ่นคิดเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นปู่จะเรียกอากัวของหนูให้ขับรถไปด้วยกัน”
ฟู่ชิงหลีว่า “คุณปู่ ไม่ดีกว่าค่ะ ไปกันแค่เราสองคนก็พอ”