ยามราตรีมืดลง ดวงไฟเริ่มส่องสว่างทั่วเมือง
ภายในคลับส่วนตัว "เจียไล" เต็มไปด้วยประกายทองอันหรูหราแต่แฝงความเงียบสงบ โซนที่นั่งแบบเปิดโล่งชั้นหนึ่งยิ่งมีความพิเศษไม่เหมือนใคร กลิ่นน้ำหอมชั้นดีผสมกับไวน์บางเบาลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ
เวลานี้ ชายหนุ่มสี่คนกำลังนั่งเรียงกันบนโซฟาหนังแท้ขนาดใหญ่
หยิงฉงสำรวจการตกแต่งอย่างประณีตรอบตัว อดไม่ได้ที่จะมองไปทางเพื่อนร่วมหออย่างเจียงมั่วที่อยู่ข้างๆ แล้วถามด้วยความงุนงงพร้อมกับลดเสียงให้เบาลง “เมื่อกี้ไม่ได้บอกว่าตอนเย็นหาแจ๊สบาร์ธรรมดาๆ นั่งคุยกันสักหน่อยไง? ทำไมจู่ๆ มาจองคลับระดับนี้ได้ล่ะ?”
เจียงมั่วเงยคางไปทางอีกด้านหนึ่ง “คุณชิวพวกเราจู่ๆ บอกว่าวันนี้เขาเลี้ยงเอง เลยเปลี่ยนที่กันกะทันหัน”
เขายิ้มกว้าง “คุณชิวนี่ใจใหญ่ สมกับเป็นพวกเรา ที่ได้มาเปิดหูเปิดตาเห็นที่แบบนี้”
ชิวหยุนโจวเป็นพวกมีอันจะกินในหอของพวกเขา เดิมทีบอกว่าวันนี้ติดธุระไม่มา แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรจู่ๆ ก็เปลี่ยนใจ แถมยังออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดอีก
อีกสามคนเหลือบตามองกันและกัน คิดว่าเจ้าคนรวยนี่คงเกิดคิดสนุกขึ้นมากะทันหัน ก็เลยไม่ได้ถามอะไรต่อ
จนกระทั่งเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาจากฝั่งตรงข้าม พวกเสินฉือและสาวๆ คนอื่นๆ เดินมานั่งเรียงกันที่ฝั่งตรงข้าม คนอื่นๆ ถึงได้เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง
ที่แท้ชิวหยุนโจวไม่ได้ตั้งใจมาสนุกกับกลุ่มโสดอย่างพวกเขาหรอก ที่แท้จงใจมาหาใครบางคนต่างหาก!
ไม่โทษที่พวกเขาคิดมาก เพราะว่า... ผู้หญิงที่นั่งอยู่ริมสุดคนนั้น สวยเกินไปจริงๆ
แสงไฟที่มืดสลัวและชวนเคลิ้มตกลงบนตัวเสินฉือพอดี ทำให้ความงามเย็นชาอ่อนโยนของเธอถูกวาดได้อย่างชัดเจนจนสุด