เจียงซู่ชิงนึกถึงช่วงตรุษจีน ตอนที่เธอตั้งใจพาหลานสาวของสามีมาเยี่ยมถึงประตูทางเข้า
สาวน้อยคนนั้นนับว่าเป็นคุณหนูไฮโซในแวดวงนี้ จบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำในต่างประเทศ ครอบครัวก็ประวัติขาวสะอาด หน้าตายังโดดเด่นอีกด้วย
เดิมทีเธอคิดจะจับคู่เจียงตั๋วกับหลานสาว ให้ญาติได้ดองกันเอง อีกทั้งยังช่วยให้ตำแหน่งของสามีในกลุ่มเจียมั่นคงยิ่งขึ้น
แต่ใครจะคิดว่าวันนั้นเจียงเฮ่อเซวียนเพียงทักทายตามมารยาทไม่กี่คำ ส่วนหลิงชูหยุนก็ตรงไปห้องวาดภาพ ไม่พูดด้วยสักคำ เย็นชากับหลานสาวของเธออย่างยิ่ง
เธอคิดว่ายังมีเวลาอีกมาก ค่อย ๆ ไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ สักวันสามีภรรยาตระกูลเจียงย่อมเห็นข้อดีของสาวคนนั้น
แต่ใครจะคิดว่าเด็กสาวโนเนมคนนี้จะชิงตัดหน้าไปเสียก่อน
สายตาของเจียงซู่ชิงเลื่อนกลับมาหยุดที่เสินฉืออีกครั้ง
สวยจริง ๆ สวยมากจริง ๆ
ผิวขาวสะอาด คิ้วตางามราวภาพวาด นั่งอยู่ตรงนั้นดูราวกับภาพหมึกจีน แม้แต่ผู้หญิงอย่างเธอยังละสายตาไม่ได้
แต่ความสวยกินไม่ได้เสียหน่อย!
เธอแอบเบ้ปาก ในใจแค่นหัวเราะเย็นชา
ดูจากการแต่งตัวแล้วก็ไม่ใช่คนที่มาจากตระกูลใหญ่ ทั้งเนื้อทั้งตัวไม่มีเครื่องประดับชิ้นไหนดูมีราคา คาดว่าครอบครัวก็คงเป็นแค่คนธรรมดา
ไม่รู้ว่าสามีภรรยาตระกูลเจียงคิดอะไรอยู่ ถึงปล่อยให้เจียงตั๋วทำตามใจชอบ พาเด็กสาวที่ไม่เหมาะจะออกสังคมเช่นนี้เข้าบ้าน แล้วยังประคบประหงมราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า
เธอยกถ้วยชาขึ้นจิบหนึ่งคำ ปิดบังแววตาดูแคลน ปลายนิ้วเคาะข้างถ้วยเบา ๆ เกิดเสียงกริ๊กแผ่วจางแทบไม่ได้ยิน