"ตะเกียบของร้านหม้อไฟนี้……คุณภาพไม่ค่อยดีเลยนะ"
นานทีเดียว กว่าหยินคั่วจะหาคำพูดแห้งๆ ออกมาได้หนึ่งประโยค
เจียงตั๋วไม่สนใจสายตาสอดส่องของผู้คนรอบข้าง เขาค่อยๆ ดึงกระดาษทิชชู่ออกมาเช็ดมืออย่างสุขุม แล้วหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมา เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "พวกเธอกินไปก่อน ที่นี่ค่อนข้างเสียงดัง ฉันขึ้นไปข้างบนโทรศัพท์หน่อย"
พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นเดินจากไป ร่างสูงโปร่งหายไปอย่างรวดเร็วที่หัวมุมบันได
ไม่นานนัก โทรศัพท์ของเสินฉือที่วางอยู่บนโต๊ะก็สั่นเบาๆ
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หน้าจอปรากฏข้อความวีแชทหนึ่งข้อความ
เนื้อหาข้อความมีเพียงสามตัวอักษร——
"ขึ้นมาชั้นสอง"
เสินฉือมองสามตัวอักษรนั้น ปลายนิ้วชะงักเล็กน้อย
เธอวางโทรศัพท์ลง หันไปพูดกับเพื่อนร่วมห้องเบาๆ "ฉันปวดท้องนิดหน่อย ขอไปห้องน้ำหน่อยนะ"
"ไปเถอะๆ ให้ฉันไปด้วยไหม?" หลี่เยว่หรานถามด้วยความเป็นห่วง
"ไม่ต้อง ฉันไปเดี๋ยวก็กลับ" เสินฉือยิ้ม ลุกขึ้นเดินไปทางบันได
ชั้นสองเงียบสงบกว่าชั้นหนึ่งมาก แสงไฟก็มืดลงไม่น้อย
เสินฉือเพิ่งเดินขึ้นบันไดมายังไม่ทันได้มองดูสภาพแวดล้อมรอบข้าง ก็มีมือหนึ่งยื่นออกมาจากเงามืด คว้าข้อมือเธอไว้แน่น
แรงไม่หนักนัก แต่กลับมีความแข็งกร้าวที่ไม่ยอมให้ดิ้นหลุด
เธอถูกลากเข้าไปในห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง หลังชนเข้ากับบานประตู ก็ได้ยินเสียง "ก๊อก" เบาๆ ตามมา——ประตูถูกล็อก
ในห้องส่วนตัวไม่ได้เปิดไฟ มีเพียงแสงจากนอกหน้าต่างส่องเข้ามา